باب ثاء و دال و آنچه پس از آنهاست
ثدواء
[ ث ] : ( با الف كشيدهء پايانين ) . جايگاهى است .
ثدىّ
[ ث د ى ى ] : ( هموزن كوچك نماى ثدى ) . نصر گويد جايگاهى به نجد است ولى من گمان دارم كه به شام باشد زيرا كه جميل كه خانههايش در شام بود آن را در شعر چنين آورده :
و عزّ الثّنايا من ربيعة اعرضت * حروب معدّ دونهنّ و دونى
تحمّلن من ماء الثّدىّ كانّما * تحمّل من مرسى ثقال سفين
فلمّا دخلن الخيم سدّت فروجه * بكلّ لسان واضح و جبين « 1 »
هامش
( 1 ) . . . . آب از « ثدى » برگرفتند آن چنان كه كشتيهاى سنگين از بندر آب برگيرند . . .