باب ثا و تا و آنچه پس از آنهاست
ثتانه
[ ث ن ] : و برخى آن را « ثبانه » [ ث ن ] گفتهاند و هر دو اين روايتها در شعر زير از گفتهء زيد الخيل آمده است :
عفت ابضة من اهلها فالاجاول * فجنبا بضيض فالصّعيد المقابل
و ذكّرنيها بعد ما قد نسيتها * رماد و رسم بالثّتانة ماثل
تمشّى به حول الظّباء كانّها * اماء بدت عن ظهر غيب حوامل « 1 »
هامش
( 1 ) . « ابضه » و همچنين « اجاول » از مردمش تهى شد . پس دو سوى « بضيض » سپس دشت برابر آن ، خاكسترى كه در اجاقهاى « ثتانه » ديدم آنها را به ياد من آورد پس از آن كه فراموش كرده بودم . . . چ ع 1 : 577 : 12 و 1 : 658 : 2 .