باب تا و طين و آنچه پس از آنهاست
تطيله
[ ت ط ل ] : شهرى به اندلس در خاور قرطبه كه به كارگزارى « اشقه » پيوسته و امروز در دست روميان است .
جايگاهى گرانقدر پر آب و درخت و جويبار است . به روزگار حكم پسر هشام پسر عبد الرحمن پسر معاويه بنيان گزارده شد .
ابو عبيد بكرى گويد : در آغاز سال 400 در تطيله زنى يافت شد كه ريشى مانند ريش مردان داشت و مانند مردان تنها سفر مىكرد تا آنجا كه قاضى آن بخش چند ماما را به آزمايش او مأمور كرد و چون نمىپذيرفت او را مجبور به بازرسى كردند و او را زن يافتند . پس قاضى دستور داد ريش او بتراشيدند و فرمان داد جز با مرد محرم سفر نكند .
ميان تطيله و سرقسطه هفده فرسنگ راه است و گروهى بدانجا نسبت دارند : از ايشان است : ابو مروان اسماعيل پسر عبد اللّه تطيلى يحصبى و جز او [ 854 ] .
تطيه
[ ت ط ه ] : شهركى است به مصر در خورهء سمنّوديه . گروهى به مصر تطاى بدانجا نسبت دارند .