4 ) عباس پسر محمد اردنى مرادى « 1 » ، كه از مالك بن انس و خليد پسر دعلج روايت دارد . ابن ابى حاتم در كتاب خود از وى ياد كرده است .
5 ) عباده پسر نسىء اردنى .
6 ) محمد پسر سعيد مصلوب اردنى « 2 » مشهور . او چند لقب داشت كه بدان فريب مىداد .
7 ) على پسر اسحاق اردنى « 3 » . او از محمد پسر يزيد مستملى حديث آورد . بو عبد اللّه بن منده ( مانده ) در ترجمهء حال خشب از كتاب معرفة الصحابة « 4 » از محمد پسر يعقوب مقرى از وى روايت دارد .
8 ) نعيم پسر سلامهء سبائى « 5 » ( يا شيبانى ، يا غسّانى ) حميرى اردنى . از ابن عمر روايت شنيد و از وى مىپرسيد ، از مردى از ياران پيامبر ( ص ) از بنى سليم نيز روايت دارد . او مهردار سليمان پسر عبد الملك ( خليفهء اموى ) و عمر پسر عبد العزيز بود . بو عبيد ، از ياران سليمان عبد الملك و رجاء پسر حيات و اوزاعى و عطاى خراسانى و محمد پسر يحيا پسر حبّان از وى روايت دارند .
9 ) عتبه پسر حكيم ، بو العباس همدانى [ 204 ] اردنى « 6 » طبرانى . او از مكحول و سليمان پسر موسى و عطاى خراسانى و عباس پسر نسى و قتادة پسر دعامه و عبد الرحمن پسر بوليلى و پسر او عيسا پسر عبد الرحمن و ابن جريح و ديگران روايت شنيد . عيسى پسر حمزهء دمشقى ، و مسلمه پسر على ، و محمد پسر شعيب پسر شاپور ، و اسماعيل پسر عباس ، و بقيّه پسر وليد ، و عبد الله پسر مبارك ، و عبد الله پسر لهيعه و جز ايشان روايت شنيد . بن معين و بو زرعهء دمشقى او را ثقت دانند . او به صور در سال 147 درگذشت .
اردوال
[ ا د ] با دال بىنقطه . شهركى است ميان واسط و كوه و خوزستان . داراى كشتزار بسيار و بهرهء فراوان ، گاهى آن را « اردوان » با نون نيز گويند .
اردهن
[ ا د ] با دال بىنقطه . دژى استوار از كارگزارى رى ، اردهن ديگر ، از بخش دنباوند ميان دنباوند و طبرستان . از رى سه روز راه بدور است .
ارز
[ ا ] شهركى در آغاز كوهستان طبرستان از ديلم است . دژى استوار دارد . بو سعد منصور پسر حسين آبى در تاريخ خود گويد ارز دژى به طبرستان است ، در جهان دژى بدان استوارى و بزرگى نيست ، باغها و آسياها و آب بيش از نياز به درون آن است كه فزونى آن به درهء بيرون ريزد .
ارزكان
[ ا ز ] از ديههاى فارس ، به گمانم ، در كرانهء دريا باشد بدانجا منسوب است : بو عبد الرحمن عبد الله پسر جعفر
هامش
( 1 ) . ش . ش : 1384 .
( 2 ) . ش . ش : 2627 .
( 3 ) . ش . ش : 1928 .
( 4 ) . معرفة الصحابة ، از آثار ابن منده ( مانده ) كه امروز از اصل آن فقط بخشهايى در كتابخانهء ظاهريه ( ظاهريه ، مجاميع : 1 : 268 - 269 ) و نيز در كتابخانهء شيخ الاسلام در مدينه در دست است . علاوه بر نسخ خطى ، معرفة الصحابة از طريق نقل از آن در اسد الغابة ابن اثير كرد جزرى نيز باقى مانده است زيرا يكى از چهار مأخذ اساسى ابن اثير در تأليف اين كتاب بوده است ( اسد الغابه : 1 : 3 ، 4 چاپ قاهره ، 1380 ق ) . ابن حجر هم در تأليف الاصابة از اين كتاب بهره برده است ( الاصابة : 5 : 49 ، 68 ، چاپ بيروت ، دار الكتب العلميه ) . ابو موسى مدينى نيز بر اين كتاب ذيلى نوشته است . ن . ك . دايرة المعارف بزرگ اسلامى : 4 : 698 - 699 ) . ياقوت 20 جا از وى نقل مىكند كه ظاهر با واسطه باشد .
( 5 ) . ش . ش : 3201 .
( 6 ) . ش . ش : 1842 .