تخطي إلى المحتوى الرئيسي

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى ) — صفحة 93

مساهمون:

ص٩٣
نيكو است . ( و لا ظهير كالمشاورة ) « ظهير » به پشتيبان مىگويند و منظور از « المشاورة » مشورت با انسان عاقل و خيرخواه است . رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله فرموده است : « چه چيز شما را از مشورت با انسان‌هاى عاقل ، ديندار و پرهيزكار درباره آن‌چه كه در توانتان نيست باز مىدارد ؟ » « 1 » و امام صادق عليه السّلام مىفرمايد : « مشورت حدودى دارد : نخست آن كه مشاور خردمند باشد ؛ دوم : آزاده و ديندار باشد ؛ سوم : دوست و همچون برادر باشد ؛ چهارم : طورى قابل اطمينان باشد كه اگر او را به سرّ خود آگاه كنى ، گويا به خود راز گفته‌اى . مشاور عاقل ، برايت سودمند است ، آزاده ديندار از خيرخواهى براى تو فروگذار نمىكند و دوست همچون برادر راز تو را فاش نمىسازد . با اين شرايط ، مشورتى كامل صورت پذيرفته است . » « 2 » در نامه 52 ، بخش « مشورت » در اين‌باره سخن گفته شد .

54 - و قال عليه السلام : « الصّبر صبران صبر على ما تكره و صبر عمّا تحبّ . »

ترجمه : شكيبايى دو گونه است : شكيبايى بر آنچه خوش نمىدارى و شكيبايى در آنچه دوست مىدارى . شرح : نمونه‌هاى شكيبايى گونه نخست : گرسنه‌اى كه راهى براى سير
هامش
( 1 ) . « ما يمنع أحدكم إذا ورد عليه ما لا قبل له به أن يستشير رجلا عاقلا له دين و ورع » المحاسن ، ج 2 ، ص 602 ، ح 28 ؛ وسائل الشيعة ، ج 12 ، ص 42 ، ح 7 ؛ بحار الأنوار ، ج 72 ، ص 102 ، ح 28 . ( 2 ) . نك : المحاسن ، ج 2 ، ص 603 ، ح 28 ؛ وسائل الشيعة ، ج 12 ، ص 43 ، ح 8 .