اشكال اين سخن آن است كه ديده دشمنى نيز خوبىها را زشت مىنمايد . از اينرو ، تنها معيار شناخت شخصيت هركس ، آزمودن او در خشم و شادى است .
[ 429 - و قال عليه السلام : « ما كان اللّه ليفتح على عبد باب الشّكر . . . ]
429 - و قال عليه السلام : « ما كان اللّه ليفتح على عبد باب الشّكر و يغلق عنه باب الزّيادة و لا ليفتح على عبد باب الدّعاء و يغلق عنه باب الإجابة و لا ليفتح لعبد باب التّوبة و يغلق عنه باب المغفرة . »
ترجمه : چنين نيست كه خدا در سپاس را بر بندهاى بگشايد و در نعمت را ببندد و اينگونه نيست كه دعا را ممكن نمايد ، ولى آن را اجابت نكند و در حالى كه راه توبه را بر بنده باز كرده ، در آمرزش را نمىبندد .
شرح : شكر ، همه نعمتها را از سوى خدا دانستن و سرپيچى نكردن از امرونهى او است . چنين شكرى ، سبب افزايش بركت مىشود ، زيرا كسىكه آن را بخشيده ، همو افزودنش را بر خود لازم نموده و مىفرمايد : « و آنگاه كه پروردگارتان اعلام كرد كه اگر واقعا سپاسگزارى كنيد ، [ نعمت ] شما را افزون خواهم كرد و اگر ناسپاسى نماييد ، قطعا عذاب من سخت خواهد بود . » « 1 » و البته كلام او راست و وعدهاش حق است .
نكته ديگر اينكه دعاى قرين به طاعت از خدا ، به نجات و پيروزى رهنمون مىشود و توبه نتيجه بخشترين وسيله براى لطف و گذشت خدا است .
هامش
( 1 ) .وَ إِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ وَ لَئِنْ كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذابِي لَشَدِيدٌابراهيم / 14 : 7 .