تخطي إلى المحتوى الرئيسي

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى ) — صفحة 522

مساهمون:

ص٥٢٢
مورچه و پشه ، نيرويى دارد كه او را در همان زمينه بر ديگر آفريده‌ها برترى مىدهد . در مثل‌هاى پيشينيان آمده است : « هيچ كوچكى را در دشمنى ناچيز نشماريد ، زيرا پشه است كه چشمان شير را خونين مىكند . » « 1 » چكيده سخن آن‌كه وجود دو جنبه شدت و ضعف ، شامل همه آفريده‌ها و وجه مشترك همه آنها است .

[ 414 - و روي أنّه عليه السلام كان جالسا في أصحابه ، فمرّت بهم امرأة جميلة ، . . . ]

414 - و روي أنّه عليه السلام كان جالسا في أصحابه ، فمرّت بهم امرأة جميلة ، فرمقها القوم بأبصارهم فقال عليها السلام : « إنّ أبصار هذه الفحول طوامح و إنّ ذلك سبب هبابها فإذا نظر أحدكم إلى امرأة تعجبه فليلامس أهله فإنّما هي امرأة كامرأته » فقال رجل من الخوارج : قاتله اللّه كافرا ما أفقهه ، فوثب القوم ليقتلوه فقال : « رويدا إنّما هو سبّ بسبّ أو عفو عن ذنب » ترجمه : اصحاب امام عليه السّلام پيرامونش نشسته بودند كه زنى زيبا از آنجا گذشت . حاضران ديده به آن زن دوختند . حضرت فرمود : همانا ديدگان اين مردان به منظره شهوت‌آميز دوخته شده و به هيجان آمده‌اند . هرگاه كسى از شما با نگاه به زنى به شگفتى آيد ، با همسرش بياميزد كه او نيز زنى چون زن وى باشد . مردى از خوارج گفت : خدا اين كافر را بكشد ، چه دانشمند است ! مردم
هامش
( 1 ) .« لا تحقرنّ صغيرا فى عداوته * إنّ البعوضة تدمى مقلة الأسد »فيض القدير ، ج 4 ، ص 446 ، ح 5516 ؛ مجمع البحرين ، ج 1 ، ص 220 .