تخطي إلى المحتوى الرئيسي

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى ) — صفحة 418

مساهمون:

ص٤١٨
سربازانش در آن را ديده بودند ، پيش از آن‌كه پاهايشان خشك گردد ، به خدا كافر شده و با گستاخى و خود ستايى از پيامبرشان خواستند تا بتى را براى پرستش آنها قرار دهد . ازاين‌رو ، جاى شگفتى نيست اگر امروز اسرائيل به سرزمين اسلامى يورش مىبرد و از تجاوز به حق خود شكايت مىكند ! به بهانه پاسداشت افكار عمومى بيانيه‌هاى سازمان ملل را نقض مىكند و به گمان محافظت از صلح ، به كشتار و آواره ساختن مردمان دست مىزند !

318 - و قيل له بأي شيء غلبت الأقران : فقال عليه السلام : « ما لقيت رجلا إلّا أعانني على نفسه . »

ترجمه : از امام عليه السّلام پرسيدند : با كدام نيرو بر حريفان خود پيروز شدى ؟ فرمود : كسى را نديدم جز آن‌كه مرا در شكست خود يارى مىداد . شرح : شريف رضى مىگويد : « امام عليه السّلام اشاره مىكند كه هيبت و ترس از او در دل‌ها جاى مىگرفت . » بيم از مرگ ، فقر ، بيمارى و مانند آن ، از زمان تولد تا مرگ همواره با آدمى بوده و او را آسوده نمىگذارد و از طرفى هم ، چيره شدن ترس ، انسان را از ديدن چيزى جز آن باز داشته و توان انديشيدن را از او مىگيرد . [ با اين توضيح مىافزاييم ، ] از يك سو ، اين خبر درباره امام عليه السّلام پخش شده بود كه هر قهرمانى را در ميدان مبارزه به كام مرگ فرو مىبرد و از سوى ديگر ، چيزى سخت‌تر و مرگ‌بارتر از آن نيست كه كسى بداند به زودى كشته خواهد شد . از اين رو ، به هنگام جنگ تن به تن ، سراسر وجود دليران را اضطراب فرا مىگرفت و همين احساس كشنده ، ياريگر امام عليه السّلام بر دشمنانش بود .