[ 292 - و قال عليه السلام على قبر رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله ساعة دفنه : ]
292 - و قال عليه السلام على قبر رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله ساعة دفنه : « إنّ الصّبر لجميل إلّا عنك و إنّ الجزع لقبيح إلّا عليك و إنّ المصاب بك لجليل و إنّه قبلك و بعدك لجلل . »
ترجمه : به هنگام دفن رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله فرمود : به راستى شكيبايى نيكو است ، مگر در غم از دست دادن تو و بىتابى ناپسند است ، جز در اندوه مرگت . مصيبت تو بزرگ و مصيبتهاى پيش و پس از تو ناچيزاند .
شرح : « الجلل » آسان و ناچيز و بر چيزهاى بزرگ نيز اطلاق مىشود [ ؛ « الجليل » مصيبت بزرگ ] . شارحان از سخن امام عليه السّلام ، تقسيم صبر به دو گونه زيبا و نازيبا را برداشت كردهاند ، ولى مقصود كلام آن است كه از دست دادن پيامبر ، شكافى جبران ناپذير به وجود آورده و پس از او ، غم و اندوه بر اهل بيت سرازير شده و كسى را جز صابران حقيقى ياراى ايستادگى نيست .
رخدادهاى تاريخى پس از رحلت ، دليل و گواه درستى بر اين تفسير است .
293 - و قال عليه السلام : « لا تصحب المائق فإنّه يزين لك فعله و يودّ أن تكون مثله . »
ترجمه : همنشين بىخرد مباش كه كار خود را زيبا جلوه داده و دوست دارد همانند او باشى .
شرح : « المائق » كودن و بىخرد . هرگاه نزد نادان يا حسودى نشستهايد و كسى شما را به نيكى ياد كرده و بزرگ دارد و در همين زمان رنگ از چهره حسود پريده و آب دهان گلوگيرش شود ، چه مىكنيد ؟ ! بسيارى را ديدهام كه از ترس حسودان ، كسانى را كه شايسته تقدير و تكريماند ، ستايش نمىكنند .