بر خود مسلط نمىكند و هرگاه نفس ، براى رسيدن به خواستهها با او ستيزهجويى كند ، بر آن پيروز مىشود . كسى كه چنين نيست ، شيطان زمام كارش را به دست گرفته و به سوى خطرگاهها پيش مىبرد .
290 - و قال عليه السلام : « لو لم يتوعّد اللّه على معصيته لكان يجب ألّا يعصى شكرا لنعمه . »
ترجمه : اگر خدا بر گناهان وعده عذاب نمىداد ، لازم بود براى سپاسگزارى از نعمتهايش نافرمانى نشود .
شرح : عقل انسان ، ضرورت اطاعت از امر و نهى خداوند را به سبب سپاس از نعمتها و آزادى از عذاب او درك مىكند . به بيان ديگر ، حتى اگر وعيد و تهديد بر كيفر نبود ، پيروى از فرمانهاى الاهى لازم مىنمود و باز به عبارت ديگر ، دستور خدا به اطاعت از خود ، امرى ارشادى و تأييد حكم عقل است . افزون بر اين ، خداوند تنها به نيكى فرمان مىدهد و از بدى باز مىدارد و ازاينرو ، انجام و ترك اين دو ، به دليل خوب يا بد بودن ذاتى آنها است و نه وجوب يا تحريم شرعى .
[ 291 - و قال عليه السلام و قد عزّى الأشعث بن قيس عن ابن له : . . . ]
291 - و قال عليه السلام و قد عزّى الأشعث بن قيس عن ابن له :
« يا أشعث إن تحزن على ابنك فقد استحقّت منك ذلك الرّحم و إن تصبر ففي اللّه من كلّ مصيبة خلف يا أشعث إن صبرت جرى عليك القدر و أنت ماجور و إن جزعت جرى عليك القدر و أنت مازور يا