برآورد . » همچنين « خداوند هفتاد زشتى را از كسى كه بدىهاى مؤمنى را بپوشاند ، پنهان مىكند » « 1 » و بالاخره « زير عرش خدا سايهاى است كه جز سه گروه از آن برخوردار نمىگردد : كسى كه به برادر خود نيكى كند ، يا اندوهى را از او بزدايد و يا سبب شادمانىاش گردد . » « 2 »
257 - و قال عليه السلام : « إذا أملقتم فتاجروا اللّه بالصّدقة . »
ترجمه : هرگاه تهيدست شديد با صدقه دادن ، با خدا تجارت كنيد .
شرح : كسى كه فقر به سراغش آمده و راههاى كسب روزى برايش تنگ شده ، به اندازهاى هر چند ناچيز به ديگران كمك كند ، زيرا صدقه كليد كسب روزى است . در حكمتهاى 6 « 3 » و 136 « 4 » درباره صدقه سخن به ميان آمد .
شيخ محمد عبده مىگويد : « در اينجا رازى ناشناخته وجود دارد . » « 5 » ممكن است توكل بر خدا ، روى آوردن به او با راستى و اخلاص و اميد به فضل و رحمتش راز اين سخن باشد ، زيرا توكل بر پروردگار ، انسان را از ديگر اسباب كفايت مىكند .
[ 258 - و قال عليه السلام : « الوفاء لأهل الغدر غدر عند اللّه و . . . ]
258 - و قال عليه السلام : « الوفاء لأهل الغدر غدر عند اللّه و
هامش
( 1 ) . كافى ، ج 2 ، ص 200 ، ح 5 ؛ الوافى ، ج 3 ، ص 119 ؛ بحار الأنوار ، ج 75 ، ص 20 ، ح 16 .
( 2 ) . مستدرك الوسائل ، ج 12 ، ص 398 ، ح 14 ؛ بحار الأنوار ، ج 48 ، ص 174 ، ح 16 .
( 3 ) . « الصّدقة دواء منجح » ( صدقه دادن دارويى ثمربخش است ) .
( 4 ) . « استنزلوا الرّزق بالصّدقة » ( روزى را با صدقه دادن فرود آوريد ) .
( 5 ) . شرح نهج البلاغه ، محمد عبده ، ج 4 ، ص 58 .