تخطي إلى المحتوى الرئيسي

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى ) — صفحة 199

مساهمون:

ص١٩٩
شده به خود بد كرده و با انتخاب و اختيار ، خويشتن را به اندوه و غصه انداخته است . افرادى را مىشناسم از انجام برخى كارها به دليل آن‌كه شايسته شخصيتشان نيست عار دارند ، ولى از سربار ديگران بودن احساس ننگ نمىكنند . ( و لا حاجة للّه فيمن ليس للّه في ماله و نفسه نصيب ) [ خدا كسانى را كه از مال و جان خود نصيبى براى او نمىگذارند ] وانهاده و از آنان دورى مىكند ؛ همان‌گونه كه در آيه 67 سوره توبه مىفرمايد : « خدا را فراموش كردند . پس [ خدا هم ] فراموششان كرد . » « 1 » نصيب خدا در مال ، همان حق فقيران است كه در آيات 24 و 25 معارج بدان تصريح شده است : « و همانان كه در اموالشان براى سائل و محروم حقّى معلوم است . » « 2 » بهره در جان ، جهاد براى يارى حق و خوارى باطل است . [ به طور خلاصه ] كسانى كه بخل ورزيده و جان و مال خود را فدا نمىكنند « آنان را در آخرت بهره‌اى نيست و خدا در روز قيامت با آنان سخن نمىگويد و به ايشان نمىنگرد و پاكشان نمىگرداند و عذابى دردناك خواهند داشت . » « 3 »

[ 127 - و قال عليه السلام : « توقّوا البرد في أوّله و تلقّوه في آخره . . . ]

127 - و قال عليه السلام : « توقّوا البرد في أوّله و تلقّوه في آخره
هامش
( 1 ) .نَسُوا اللَّهَ فَنَسِيَهُمْتوبه / 9 : 67 . ( 2 ) .وَ الَّذِينَ فِي أَمْوالِهِمْ حَقٌّ مَعْلُومٌ * لِلسَّائِلِ وَ الْمَحْرُومِمعارج / 70 : 24 - 25 . ( 3 ) .أُولئِكَ لا خَلاقَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ وَ لا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ وَ لا يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ لا يُزَكِّيهِمْ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌآل عمران / 3 : 77 .