بود كه سؤال بالا نمونهاى از آن است و امام عليه السّلام با مماشات ، به سؤال كننده پاسخ مىدهد . در اين زمينه ، گفتارى از امام عليه السّلام با توضيح آن در حكمت 22 گذشت : « كسى كه كردارش او را به جايى نرساند ، افتخارات خاندانش او را به جايى نخواهد رسانيد . » « 1 »
( أمّا بنو مخزوم فريحانة قريش نحبّ حديث رجالهم . . . ) ابو جهل و وليد از بنى مخزوم بودند و آيات زير به ترتيب در مورد آن دو نازل شد : « آيا ديدى آن كس را كه منع مىكند بندهاى را كه نماز مىخواند ؟ چه مىبينى اگر آن مرد بر طريق هدايت باشد ؟ يا به پرهيزگارى فرمان دهد ؟ چه مىبينى اگر تكذيب كند و رويگردان شود ؟ آيا ندانسته است كه خدا مىبيند ؟ حقا ، كه اگر باز نايستد موى پيش سرش را مىگيريم و مىكشيم ؛ موى پيش سر دروغگوى خطاكار را . « « 2 » ، « مرا با آنكه تنهايش آفريدهام واگذار ؛ او را مالى بسيار دادم و پسرانى همه در نزد او حاضر و كارهاى او را به نيكوتر وجهى برساختم ؛ آنگاه طمع مىبندد كه زيادت كنم . آرى ، كه او در برابر آيات ما ستيزهجو است . او را به مشقتى مىاندازم . او انديشيد و طرحى افكند . مرگ بر او باد ، چگونه طرحى افكند ؟ باز هم مرگ بر او باد ، چگونه طرحى افكند ؟ آنگاه نگريست . سپس روى ترش كرد و پيشانى درهم كشيد . سپس روى گردانيد و گردنكشى كرد .
گفت : اين ، جز جادويى كه ديگرانش آموختهاند ، هيچ نيست . اين ، جز سخن
هامش
( 1 ) . « من أبطأ به عمله لم يسرع به نسبه » .
( 2 ) .أَ رَأَيْتَ الَّذِي يَنْهى * عَبْداً إِذا صَلَّى * أَ رَأَيْتَ إِنْ كانَ عَلَى الْهُدى * أَوْ أَمَرَ بِالتَّقْوى * أَ رَأَيْتَ إِنْ كَذَّبَ وَ تَوَلَّى * أَ لَمْ يَعْلَمْ بِأَنَّ اللَّهَ يَرى * كَلَّا لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ لَنَسْفَعاً بِالنَّاصِيَةِ * ناصِيَةٍ كاذِبَةٍ خاطِئَةٍعلق / 96 : 9 - 16 .