آفريده خدا را دگرگون سازند و هركس به جاى خدا شيطان را دوست گيرد ، قطعا دستخوش زيان آشكارى شده است . » « 1 » امام از شيطان پرهيز مىدهد كه پيروى از او در دنيا به سوء عاقبت انجاميده و آتش جهنم را در آخرت در پى دارد . ( فإنّي أولي لك باللّه أليّة غير فاجرة لئن جمعتني و إيّاك جوامع الأقدار لا أزال بباحتك . . . ) امام سوگند مىخورد كه اگر فرصت دستش افتد ، با همه توان با او پيكار خواهد كرد و البته پيروزى در دنيا تنها به دست خداوند است . امام در نامه ديگرى خطاب به عمروعاص مىگويد : « اگر خدا مرا بر تو و پسر ابو سفيان مسلّط گرداند ، سزاى زشتىهاى شما را خواهم داد ؛ اما اگر قدرت آن را نيافتم و باقى مانديد ، آنچه در پيش روى داريد ، براى شما بدتر است . » « 2 »
هامش
( 1 ) .لَأَتَّخِذَنَّ مِنْ عِبادِكَ نَصِيباً مَفْرُوضاً * وَ لَأُضِلَّنَّهُمْ وَ لَأُمَنِّيَنَّهُمْ وَ لَآمُرَنَّهُمْ فَلَيُبَتِّكُنَّ آذانَ الْأَنْعامِ وَ لَآمُرَنَّهُمْ فَلَيُغَيِّرُنَّ خَلْقَ اللَّهِ وَ مَنْ يَتَّخِذِ الشَّيْطانَ وَلِيًّا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَقَدْ خَسِرَ خُسْراناً مُبِيناًنساء / 4 : 117 - 119 .
( 2 ) . « فإن يمكّنّي اللّه منك و من ابن أبي سفيان أجزكما بما قدّمتما و إن تعجزا و تبقيا فما أمامكما شرّ لكما » نهج البلاغه : نامه 39 .