تخطي إلى المحتوى الرئيسي

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى ) — صفحة 349

مساهمون:

ص٣٤٩

ساختار ادبى

كالبهيمة : كاف به معناى مثل است و نقش حال را براى مفعول « يشغلنى » دارد . سدى ، عابثا : حال براى مفعول « يشغلنى » هستند . عودا ، جلودا ، وقودا ، خمودا : تمييز هستند . اليك عنّى : « اليك » اسم فعل به معناى « دور باش » است . مطعوما ، مأدوما : حال هستند . طوبى : مصدر به معناى « نيكو بودن » است و در اين‌جا مبتدا قرار گرفته و « لنفس » خبر آن است .

شرح و تفسير

( أ أقنع من نفسي بأن يقال هذا أمير المؤمنين و لا أشاركهم في مكاره الدّهر ) امام از همه زمامداران مىپرسد كه هدف از حكومت چيست ؟ آيا تنها القاب و عناوين پوچ و تهى و مظاهرو نماهاى دروغين ، هدف از حكومت است ؟ پاسخ هرزمامدارى به اين پرسش ، شخصيت حقيقى او را نشان مىدهد . امام خود نيز به اين پرسش پاسخ داده و هدف از حكومت را برقرارى مساوات در همه زمينه‌ها دانسته است . بديهى است كه مساوات تنها راه تضمين آزادى براى همگان و هميارى در راه جلب مصلحت همه مردم است . ( و كأنّي بقائلكم يقول إذا كان هذا قوت ابن أبي طالب . . . ) قهرمانى و شجاعت به خوراك و غذايى نيست كه خورده مىشود ؛ بلكه بردبارى و پايدارى ، نشانه ايمان است . انسان قهرمان و دلير ، خود را آماده مرگ ساخته و از نيروى بدن و روحش براى آفريدن صحنه‌هاى ماندگار تاريخ يارى مىجويد . تاريخ