( بادر الفرصة قبل أن تكون غصّة ) فرصتها همانند ابر درگذرند و اگر آنها را به موقع غنيمت نشمريم ، ندامت و پشيمانى در پيش خواهد داشت . ( ليس كلّ طالب يصيب ) بسيار رخ مىدهد كه در جستجوى خواستهاى هستيم و به آن دست نمىيابيم . اين حالت در زندگى همگان رخ داده است . مهم آن است كه خود را براى به دست آوردن خواستهمان به هلاكت نيندازيم . ( و لا كلّ غائب يئوب ) هرچيز از دست رفتهاى ، قابل جبران و بازگشت نيست . ( و من الفساد إضاعة الزّاد و مفسدة المعاد ) كاهلى در فراهم آوردن توشه ، به از دست رفتن آن مىانجامد . ( و لكلّ أمر عاقبة ) انسان خردمند به پيامد كارهايش مىانديشد و پس از تأمل و انديشه در آنها به هركارى دست مىزند . ( سوف يأتيك ما قدّر لك ) روزى هرانسانى ، پس از كار و تلاش به دست مىآيد و آرزوهاى باطل در اين روند تأثيرى ندارند . ( التّاجر مخاطر ) بازرگان با به كارگيرى سرمايهاش خطر را مىپذيرد و چه بسا سود يا زيان كند كه ناشى از ميزان دقت و احتياط او است .
( و ربّ يسير أنمى من كثير ) اندكى كه در جاى خود به كار گرفته شود ، سودمندتر از فراوانى است كه در جاى غيرمناسب به كار گرفته شود . ( لا خير في معين مهين ) نيكوكار با گفتن كلمهاى يا انجام حركتى ، كار نيك خود را تباه مىسازد . خداوند مىفرمايد : « اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، صدقههاى خود را با منّت و آزار ، باطل مكنيد » « 1 » ( و لا في صديق ظنين ) سودى در دوست رياكار و نيرنگباز نيست . ( ساهل الدّهرما ذلّ لك قعوده ) با مشكلات و
هامش
( 1 ) .يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُبْطِلُوا صَدَقاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَ الْأَذىبقره / 2 : 264 .