راستى و آفت عقل است . نهايت كوشش را در زندگى داشته باش و در فكر ذخيرهسازى براى ديگران مباش . آنگاه كه به راه راست هدايت شدى ، در برابر پروردگارت از هرفروتنى خاضعتر باش .
بدان راهى پرمشقّت و بس طولانى در پيش رو دارى و در اين راه بدون كوشش بايسته و تلاش فراوان و اندازهگيرى زاد و توشه و سبك كردن بار گناه ، موفّق نخواهى بود . بيش از تحمّل خود ، بار مسئوليّتها بر دوش منه كه سنگينى آن براى تو عذابآور است . اگر مستمندى را ديدى كه توشهات را تا قيامت مىبرد و فردا كه به آن نياز دارى به تو بازمىگرداند ، كمك او را غنيمت بشمار و زاد و توشه را بر دوش او بگذار و اگر قدرت مالى دارى بيشتر انفاق كن و همراه او بفرست ؛ زيرا ممكن است روزى در رستاخيز در جستجوى چنين فردى باشى و او را نيابى . به هنگام بىنيازى ، اگر كسى از تو وام خواهد ، غنيمت بشمار تا در روز سختى و تنگدستى به تو بازگرداند .
بدان كه در پيش روى تو ، گردنههاى صعب العبورى وجود دارد كه حال سبكباران به مراتب بهتر از سنگينباران است و آنكه كند رود حالش بدتر از شتابگيرنده مىباشد و سرانجام حركت ، بهشت و يا دوزخ خواهد بود . پس براى خويش قبل از رسيدن به آخرت وسائلى مهيّا ساز و جايگاه خود را پيش از آمدنت آماده كن ؛ زيرا پس از مرگ ، عذرى پذيرفته نمىشود و راه باز گشتى وجود ندارد .
واژهشناسى
الآفة : بيمارى .
الالباب : خردها .