تخطي إلى المحتوى الرئيسي

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى ) — صفحة 205

مساهمون:

ص٢٠٥
خالص و ناب در اختيارت مىنهم . ( و صرفت عنك مجهوله ) تجارب نامشخص و شبهه‌ناك را حذف كرده و ذكر نمىكنم . ( و رأيت حيث عناني من أمرك ما يعني الوالد الشّفيق ) اين بند نيز دليل ديگرى بر مدعاى گذشته است كه منظور از مولود در اين‌جا همه آدميان است . امام مىگويد كه مىخواستم قرآن و تفسير آن و حلال و حرامش را به تو بياموزم ؛ ولى ترسيدم كه كوچكى سن تو مانع شناخت درست از نادرست شود و تو را در تشخيص نظر درست سردرگم كند . از اين‌رو به ذكر اين وصيت بسنده كرده و تو را به ايمان و آداب معاشرت فراخواندم . پيش از اين گذشت كه سن امام به هنگام وصيت ، بيش از سى سال بوده است . افزون بر آن اگر امام حسن از اسرار قرآن و احكام شريعت ناآگاه باشد ، پس چه كس ديگرى آگاه است . امام در جاهاى چندى از خطبه‌ها و سخنانش به چنگ زدن به قرآن و عمل براساس دستوراتش سفارش كرده است . براى نمونه در روايتى از ايشان آمده است : « قرآن را بياموزيد كه بهترين سخن است و در آن تدبر كنيد كه بهار دل‌هاست . » « 1 » خلاصه آن‌كه امام به‌طور كلى سفارش مىكند كه در آغاز به آموزش اصول اساسى اسلام به كودكان بسنده شود و آنها را به انجام آداب و رفتارهاى شرعى عادت دهند و سپس در سن مناسب به آموزش قرآن و شريعت پرداخته شود .
هامش
( 1 ) . « و تعلموا القران فانه احسن الحديث ، و تفقهوا فيه فانه ربيع القلوب » . خطبه 110 .