تخطي إلى المحتوى الرئيسي

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى ) — صفحة 144

مساهمون:

ص١٤٤
( أنّ المتقين ذهبوا بعاجل الدّنيا ) پرهيزكاران بر مبناى كتاب خداوند و سنت پيامبرش از زنان كام مىگيرند و با دسترنج و عرق جبين خويش از لذت‌هاى دنيا بهره مىبرند و از ديدن زيبايىهاى طبيعت و از دانش و معرفت و آسايش خاطر و گفتگو با دوستان لذت مىبرند و با آرزوى به دست آوردن پاداش و خشنودى خداوند از زندگى لذت مىبردند . . . امام على عليه السّلام فرموده است : « آن چه براى شما حلال گشته ، بيش از آن‌چه است كه بر شما حرام گشته است . » « 1 » ( و آجل الآخرة ) پرهيزكاران به بهشتى كه به اندازه زمين و آسمان پهنا دارد دست يافته‌اند . ( فشاركوا أهل الدّنيا فى دنياهم ، و لم يشاركوا أهل الدّنيا فى آخرتهم . . . ) لذت‌هاى دنيا براى هردو دسته خوبان و بدان است و هر دوى آنها از دنيا بهره مىبرند ؛ درحالىكه مومنان در آخرت نيز از نعمتى بزرگتر برخوردار مىشوند و ستمگران و متكبران تنها بهره‌اى اندك از دنيا برمىگيرند و آن‌گاه به سوى جهنم روانه مىشوند . پيش از اين بارها گفته شده كه بين لذت بردن از دنيا و به دست آوردن بهشت برين در آخرت هيچ تناقضى وجود ندارد . اختلاف و كشمكش بين گناه و خوشنودى و پاداش خداوند است . پيامبر گرامى به قومى كه خود را از لذت‌هاى دنيا محروم كرده بودند فرمود : « من از همه شما به خداوند آگاه‌ترم و بيش از شما از خدا مىترسم ؛ اما مىخوابم و
هامش
( 1 ) . « و ما احل لكم اكثر مما حرم عليكم » . خطبه 115 .