مزاياى نقدى ارائه شده به مادران ازدواج نكرده بيشتر باشد ، احتمال ازدواج آنها پس از به دنيا آوردن فرزندشان كمتر مىشود . به علاوه ، احتمال باقى ماندن در فقر براى مادران مجردى كه بعداً ازدواج مىكنند ، به شكل قابل ملاحظهاى بيش از آنهايى است كه ازدواج نمىكنند . به اين ترتيب ، همچنان كه مزاياى رفاهى نقدى براى يك مادر ازدواج نكرده افزايش مىيابد ، شانس ازدواج او كم مىشود و اين امر به نوبه خود اين احتمال را كه او از فقر يا از تسهيلات رفاهى خارج شود ، كاهش مىدهد . « 1 »
در يك مورد مىتوان مطمئن بود و آن اينكه تسهيلات رفاهى با تشويقِ به وجود آمدن كودكان نامشروع و بازداشتن از ازدواج ، پديده بىپدرى را در ميان خانوادههاى فقير رواج داده است . در واقع ، در اواسط دهه 1990 ؛ 90 درصد از تمام خانوادههايى كه مزاياى نقدى دريافت مىكردند ، فاقد پدرى بودند كه در خانه زندگى كند .
در چند سال گذشته ، سياستهاى عمومى ما ، با شيطان صفت جلوه دادن پدرانِ بىخاصيت ( پدرانى كه از فرزند خود حمايت مالى نمىكنند ) ، تعصب ضدپدرانه خود را به روشنترين صورت نشان داده است . نشستهاى سياسى سال 1996 بدگويى از اين « پدران بىخاصيت » ، ابراز احساسات پرشور مخاطبان از حزب جمهوريخواه و حزب دموكرات را به يك اندازه برانگيخت . رئيسجمهور كلينتون ، در جريان مبارزات انتخاباتى خود ، به طور مكرر قول مىداد سرسختانهترين حمايت از كودكان را كه
هامش
( 1 )- Jodi R . Sandfort and Martha S . Hill , " Assisting Young , Unmarried Mothers to Become Self - Sufficient : The Effects of Different Types of Economic Support , " Journal of Marriage and the Family 58 ( May 1996 ) : 311 - 26 .