مىسازد بر تمايلات خود مسلط شوند . ازدواج همچنين سبب ترويج عادات كارى مورد نياز براى تأمين مادى خانواده مىگردد . در واقع ، آمارها نشان مىدهد احتمال آنكه مردان مجرد ، در اثر بيمارى يا حوادث ناشى از غفلت از خود ، دچار مرگ زود هنگام شوند ، بسيار بيش از زنان مجرد است . مهمتر آنكه در ميان فرهنگها و در طول تاريخ ، مردان مجرد مسئول بخش عظيمى از خشونت اجتماعى بودهاند .
در سالهاى اخير ، داروينيسم جديد بر تفاوت ميان مردان مجرد و متأهل در زمينه آمادگى براى خشونت تأكيد و نظريهاى را در مورد « تأثيرات آرامش بخش ازدواج » ، مطرح كرده است . براى مثال ، رابرت رايت نشان داده است « احتمال آنكه يك مرد مجرد ، در فاصله ميان 24 تا 34 سالگى ، مرد ديگرى را بكشد ، تقريباً سه برابر بيش از يك مرد متأهل در همين رده سنى است . » « 1 » همچنين احتمال آنكه مردى ازدواج نكرده ، دست به سرقت ، تجاوز ، مصرف موادمخدر يا مشروبات الكلى بزند ، بيشتر است .
پدرى و جامعه
در كشور ما ، مانند كشورهاى ديگر ، والدين به فرزندان خويش مىآموزند كه به ديگران اعتماد كنند و به فكر آنها باشند . اين ارزشها كه سنگ بناى فضيلت شهروندى است ، دقيقاً همان چيزى است كه ما در آمريكاى پايان سده بيستم ، در حال از دستدادن آن هستيم . كودكان با
هامش
( 1 )- Robert Wright , The Moral Animal : Evolutionary Psychology and Everyday Life ( New York : Vintage , 1994 ) , p . 100 .