( 1 ) كناد كه نصيحتى مشفقانه كردى و رأيى صواب زدى و اميدوارم كه عاقبت رأى تو محمود باشد . اين ساعت عزيمت مكّه دارم و ساخته شدهام و برادران و برادرزادگان و شيعهء خويش را با خود مىبرم . ايشان در اين عزيمت با من متفقند و خلاف ندارند . اگر تو در مدينه مقام خواهى كرد ، سهل باشد تو را هيچ رنجى نرسانند . امّا ، بايد كه پيوسته از احوال و اقوام ايشان بر خبر باشى و على التواتر آنچه حادث مىشود اعلام دهى و از كار يزيد و اصحاب او بر من هيچ پوشيده ندارى ؛
إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ .
[ 22 ]
وصيّتنامه حسين بن على به برادر خود محمّد حنفيّه
بسم اللّه الرّحمن الرّحيم . اين وصيّتى است كه حسين بن على ( ع ) مىكند با برادر خود محمّد حنفيّه و او را مىگويد و گواهى مىدهد كه خداى تعالى يكى است و او را شريك نيست . محمّد پيغمبر و فرستادهء اوست كه هر چه گفت صدق گفت ، بهشت و دوزخ حقّ است ، قيامت آينده است و در آمدن او هيچ شكّ نيست ، و خداى تعالى جمله مردمان را از گور برخواهد انگيخت .
پس ، روى به حاضران كرد و فرمود :
من حسينم . نه از نظر و نه از جهت انديشهء ظلمى و فسادى از حقّ بگشتم و از مدينه بيرون مىشوم بلكه از جهت صلاح امّت محمّد ( ص ) بيرون مىشوم و مىخواهم كه شرايط امر معروف و نهى منكر به تقديم رسانم و در اين باب از مصطفى ( ص ) شنيدهام كه مىگفت ؛ سرانجام حسين ( ع ) كشتن خواهد بود . [ 341 الف ] چون سخن حسين بن على ( ع ) به اينجا رسيد ، عبد اللّه عبّاس گفت :
من چنان مصلحت مىبينم كه با يزيد بيعت كنى و چنان كه در روزگار معاويه صبر كردى ، در ايّام يزيد نيز صبر كنى ، باشد كه از حكم ربّانى لطيف ظاهر گردد كه در ضمن آن مقصود تو حاصل گردد .
هامش
[ ( 22 ) ] ل . چ :« إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ »حذف شده است .