تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الفتوح ( فارسي ) — صفحة 414

مساهمون:

ص٤١٤
( 1 ) مسلمانان مقاتله روا مداريد و از اين آيه كه تهديد و وعيد به ضمن آن است ، [ 170 الف ] باز انديشيد كه
وَ مَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِناً مُتَعَمِّداً فَجَزاؤُهُ جَهَنَّمُ خالِداً فِيها وَ غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَ لَعَنَهُ وَ أَعَدَّ لَهُ عَذاباً عَظِيماً
. پس ، خاموش بماند . ( 420 ) عمّار ياسر از سخن او در خشم شد و بر پاى خاست و او را خاموش كرد . زيد بن صوحان و اصحاب او و جماعتى از شيعهء على ( ع ) بر پاى جسته شمشير بكشيدند و گفتند : هر كس كه امير المؤمنين على ( ع ) را مطيع نباشد و قدم از جادّهء متابعت او بيرون نهد ، او را به تيغ بيدريغ پاره پاره كنيم . ابو موسى أشعرى گفت : خاموش باشيد ، عايشه نامه‌اى به من نوشته و فرموده كه مردمان كوفه را استمالت كنم و بگويم كه در خانه‌هاى خويش بنشينند و قرار گيرند تا آن وقت كه آنچه متضمّن صلاح ايشان باشد ، فرموده آيد . عمّار ياسر گفت : اگر عايشه فرموده است كه مردمان كوفه را مگذار كه از خانه‌ها بيرون آيند ، امير المؤمنين على ( ع ) فرموده است كه مردمان كوفه را جمع كنيم و به خدمت او بريم كه انديشه چنان دارد كه با جماعتى كه با او خلاف كرده‌اند و نايرهء فتنه را دامن مىزنند ، جنگ كند . زيد بن صوحان بر پاى خاست و گفت : اى اهل كوفه ، مصلحت چنان است كه اشارت امير المؤمنين على ( ع ) نگاه داريد و به خدمت او شتابيده تا راه راست يابيد . پس ، عمّار ياسر بر پاى خاست و گفت : اى مردمان ، لابد اين كار را تيمار دارنده خواهد بود و به هيچ نوع از والى قوى حال كه دست ظالم از ظلم كوتاه گرداند و مظلوم را دست گيرد بس نخواهد شد و چنين دانم كه هيچ كس اين كار را بهتر از علىّ بن ابى طالب ( ع ) كه پسر عمّ و وصىّ مصطفى ( ص ) است نباشد ، مرا و فرزند خود حسن ( ع ) را فرستاده است و شما را خوانده ، سبب آنكه جماعتى با او خلاف كرده‌اند و جمعيّت ساخته و آمادهء جنگ ، اين ساعت على ( ع ) پسر عمّ رسول ( ص ) و عايشه حرم آن حضرت و طلحه و زبير در بصره جمع آمده‌اند . شما آنجا آييد و بنگريد تا حقّ به كدام جانب باشد ، هر جانب كه حقّ بينيد ، متابعت آن كنيد . پس ، حسن ( ع ) بر پاى خاست و گفت : اى قوم ، زود باشد كه همهء مردمان بر يك كس كه اتّفاق كرده‌اند ، جمع شوند . ما شما را مىخوانيم ، اجابت كنيد و در اين حادثه كه به ظهور آمده است ، ما را مدد نماييد . به خداى كه در اين حادثه هر كس كه متابعت ما كند ، نيك بخت باشد [ 170 ب ] و سعادت حاصل كند .