( 1 ) بسم اللّه الرّحمن الرّحيم . اين نامهاى است كه عبد اللّه عثمان مىنويسد به كافهء مسلمانان و طايفهء مؤمنان و ايشان را سلام مىگويد و خداى جلّ جلاله را به ياد ايشان مىآورد . آن خدايى كه ايشان را به انعام اسلام و عطاى ايمان مخصوص گردانيد و از ظلمت كفر و ضلالت شرك برهانيد ، درهاى روزى ايشان بگشاد و انواع نعم و اصناف عطايا ايشان را كرامت فرمود .
اى مسلمانان از خداى تعالى بترسيد چنان كه بايد ترسيد . كار چنان كنيد كه مسلمان بميريد و به شرايط امر معروف و نهى از منكر قيام نماييد تا از جملهء رستگان باشيد ؛
وَ لا تَكُونُوا كَالَّذِينَ تَفَرَّقُوا وَ اخْتَلَفُوا مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ الْبَيِّناتُ [ 188 ] وَ أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ
.
و اين آيهء ديگر را ملاحظه كنيد كه مىفرمايد :
إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ [ 189 ] بِعَهْدِ اللَّهِ وَ أَيْمانِهِمْ ثَمَناً قَلِيلًا أُولئِكَ لا خَلاقَ [ 190 ] لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ وَ لا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ وَ لا يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ لا يُزَكِّيهِمْ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ
.
دانسته باشيد اى مؤمنان ، كه خداى تعالى از شما فرمانبردارى و طاعت را طالب است و از معصيت و فرقت ، احتراز . در مقدّمه انبيا را فرستاده كه راه حقّ از باطل جدا گرداند تا اگر خلقها عاصى شوند و راه باطل را بر راه حقّ اختيار كنند خداى تعالى را بر ايشان حجّت باشد . از خداى تعالى بترسيد و طريق حقّ نگاه داريد و يقين دانيد كه امّتان پيشين كه هلاك شدند سبب آن است كه هادى و راهنمايى نداشتهاند و با يك ديگر خلاف كردهاند . اگر انديشهء بد كه در حقّ من داريد به امضا رسانيد ، فتنه در ميان شما پيدا آيد ، پردهها دريده شود ، و چندان ظلمت ظاهر گردد كه به نماز و زكات نپردازيد . حجّت بر شما مىگيرم و شما را بدان فرمايم كه خداى تعالى فرموده است و مىترسانم از آنچه خداى تعالى ترسانيده است . ياد كنيد سخن شعيب ( 373 ) پيغمبر را كه با مخالفان قوم خويش مىگويد :
وَ يا قَوْمِ لا يَجْرِمَنَّكُمْ شِقاقِي [ 191 ] أَنْ يُصِيبَكُمْ [ 192 ] مِثْلُ ما أَصابَ قَوْمَ نُوحٍ أَوْ قَوْمَ هُودٍ
هامش
[ ( 188 ) ] ل . م . س : البيات .
[ ( 189 ) ] ل . خ . چ : يشرون .
[ ( 190 ) ] ل : اخلاف .
[ ( 191 ) ] ل . ش : شفاق .
[ ( 192 ) ] ت . ل . چ : نصيبكم .