اول - غذا خوردن روى زمين ( بدون فرش ) با غلامان ( و خدمتكاران خانه ) .
دوم - سوار شدن بر الاغ كه فقط پالان داشته باشد ( كه تشك و پتو و زين و غير ذلك را حتما لازم نميدانم كه روى الاغ باشد تا سوار شوم ) .
سوم - دوشيدن بز ( و گوسفند و شتر و گاو ) را با دست خودم .
چهارم - پوشيدن لباس پشمين « 1 » .
پنجم - سلام كردن بر اطفال تا اين رويه سنت باشد بعد از من ( كه مسلمانان عمل كنند ) .
باب صد و نهم علت آنكه رسول خدا ( ص ) را يتيم ناميدند
1 - حديث كرد ما را . . . كه از ابن عباس پرسيدند از معنى آيه : * ( أَ لَمْ يَجِدْكَ يَتِيماً فَآوى ) * ، آيا خداوند تو را يتيم نيافت پس در پناه خود حفظ فرمود ( كه چرا آن حضرت را يتيم ناميده ؟ ) .
گفت جهت آنكه آن حضرت را يتيم ناميدند براى اين بود كه چون روى زمين از أولين و آخرين همانند نداشت پس خداوند براى اظهار امتنان نعمت بر حضرتش فرموده : * ( أَ لَمْ يَجِدْكَ يَتِيماً فَآوى ) * ، يعنى آيا تنها نبودى و همانند و نظير نداشتى پس خداوند جمع فرمود مردم را باطرافت ( و تو را پناهگاه آنها قرار داد ) و فضيلت تو را بر مردم آشكار نمود تا آنكه تو را شناختند و عارف بمقام شامخ و ارجمند تو گرديدند ، * ( وَوَجَدَكَ ضَالاًّ فَهَدى ) * ، و آيا در ميان اقوام و طائفه خود تو را گمراه نميخواندند پس خداوند ايشان را هدايت كرد بواسطهء معرفت در حق تو ، * ( وَوَجَدَكَ عائِلًا فَأَغْنى ) * ، و به تو نميگفتند كه فقير هستى و اموال و ثروتى ندارى پس خداوند بسبب اموال سرشار
هامش
« 1 » در خصال بعد از نقل اين روايت روايت ديگرى به همين مضمون از حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام نقل مينمايد و آن حضرت بجاى : پوشيدن لباس پشمين ، دوختن پارگى كفش را بيان فرموده .