است ، وفا و ضدش مكر و حيله است ، طاعت ( خداوند ) و ضدش معصيت است ، خضوع و ضدش تكبر ( و خود برتر بينى ) است ، محبت و ضدش بغض است ، راستگوئى و ضدش دروغگوئيست ، حق و ضدش باطل است ، امانت ( نگاهدارى ) و ضدش خيانت ( در امانت ) است ، اخلاص ( در اعمال ) و ضدش شرك ( و مخلوط بودن عمل بريا ) است ، شهامت ( و زيركى قلب ) است و ضدش كندى ( قلب ) است ، فطانت و زيركى ( چيزها است بصفات و آثارش ) و ضدش نفهمى و بىشعورى است ، معرفت ( به حق ) و ضدش انكار است ، همراهى و ضدش اظهار دشمنى است ، حفظ عيب و ضدش دوروئى ( كه در پيش رو تملق ميگويد براى مكر و حيله ) ، رازپوشى و كتمان اسرار و ضدش إفشاء راز و اسرار ( ديگران ) است ، نماز ( خواندن ) و ضدش ضايع نمودن نماز است ، روزه ( گرفتن ) و ضدش روزه نگرفتن است ، جهاد ( و جنگ در راه خدا ) و ضدش ترك جهاد است ، ( رفتن به مكه براى اعمال ) حج و ضدش فراموشى عهد و ميثاقست ( چون خداوند عهد و ميثاق گرفته از بندگانش كه حج بجا آورند ، و حج براى تجديد عهد و ميثاق است ) نگهدارى سخن و ضدش سخن چينى است ، نيكوئى به پدر و مادر و ضدش عاق آنها شدن است حقيقت و ضدش ريا است ، كار نيكو كردن و ضدش مرتكب كارهاى زشت شدنست ، خود پوشى و ضدش جلوه فروشى است ، تقيه و ضدش بىپروائى ( و اشاعه راز ) است ، انصاف و ضدش بىانصافيست ، نظافت و پاكيزگى و ضدش كثيفى است ، حياء و ضدش دريده گيست ، ميانه روى ( در امور خاصه در زندگى ) و ضدش تجاوز از حد نمودن ، آرامش و راحتى ( دنيا و آخرت ) و ضدش تعب و رنج است ، آسان ( گرفتن امور زندگى ) و ضدش صعوبت و سختى است ، رشد و نمو ( بسعادت ) و ضدش نقص ( و انحطاط به بدبختى ) است ، عافيت ( و عاقبت بخيرى ) و ضدش بلا و گرفتارى است ( بسبب رفتار بد ) ، به قدر معاش و باندازهء احتياج از دنيا گرفتن و ضدش زياده از قدر احتياج از دنيا گرفتن است ، حكمت و دانائى و ضدش بدنبال هواى نفس رفتن ، وقار و ضدش خفت و سبكى ( و مبادرت به كارهاى زشت نمودن ) است ، سعادت و خوشبختى
علل الشرايع ( فارسي ) — صفحة 249
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٢٤٩