سفيه و مضطرب ( و بيمار يا همج الرعاع و سخن چين ) بوده .
و منشعب ميگردد از : رشد ( فكرى ) ، رأى محكم ، هدايت يافتن ، نيكوئي نمودن ، تقوى ، عبادت ( صحيح بجا آوردن ) ، انجام دادن كارها با فكر صحيح و تدبير نيكو ، اقتصاد و ميانه روى در امور ( بدون افراط و تفريط ) ، قناعت ، بخشش و راستگوئى .
و منشعب مىشود از : عفت ، كفايت ( امور زيرا از حرام ثروت جمع نميكند ) خويشتن دارى ( از گناه ) ، با دوستان بدرستى رفتار كردن ، مراقبت ( كارهاى خود بودن ) ، صبر ( بر مرتكب نشدن گناهان و إعمال غريزه جنسى در حرام نكردن ) يارى ( دين و ديگران ) نمودن ، ( رسيدن بمرحله ) يقين ، رضا ( برزقى كه خداوند مقرر فرموده ) بودن ، راحت ( شدن از گرفتاريها و ريختن آبرو ) ، و تسليم ( أوامر خدا و رسول و ائمه عليهم السّلام ) بودن .
و منشعب مىشود از : صيانت ، كفّ نفس ( از منهيات و شبهات و مكروهات ) ، ورع و پرهيز ( از معصيت و اجتناب از كارهاى زشت و قبيح ) ، نيكوئى ستايش ( خداوند ) تزكيه و پاكيزه نگاهداشتن ( نفس از قبايح و منكرات و محرّمات ) ، مروت و جوان مردى ، كرم ( و سخاوت ) ، غبطه ( خوردن از اينكه جمعى از بندگان خاص خدا در أثر عبادت و بندگى بمقام شامخ و ارجمند نائل شدهاند و او نرسيده و بدين وسيله كوشش خواهد كرد تا خود را بمقام بندگى برساند ) ، فرح و سرور ، رسيدن بمقام قرب و اوج سعادت ، و تفكر ( در صفات خداوند ) .
و منشعب مىشود از : حياء ، نرمي ( و خوش كلامى ) ، رأفت ( و مهربانى نمودن به ديگران ) ، رحمت ( و لطف بزيردستان ) ، مداومت ( به كارهاى خير ) ، بشاشت و خورسندى ، مطاوعت ( و پيروى دستورات خدا و رسول و ائمه عليهم السّلام ) ، ذليل نمودن نفس ( أماره سركش ) خويشتندارى ( از محرمات و بديها ) ، پرهيز ( از مكروهات و گناه ) ، و خوش اخلاقى .
و منشعب مىشود از : رزانت ، وقار ، سكونت ( و آرامش خاطر ) ، تأنى ، علم
علل الشرايع ( فارسي ) — صفحة 245
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٢٤٥