ارغون موفق شد ، كه با دو بار لشكركشى وى را مغلوب سازد . اگرچه مغولان گرجستان را اشغال نكرده بودند ، اما داود پنجم ناگزير سرزمين ويرانشده را ترك گفت . وى نزد داود چهارم ، كه قبل از آن به آبخاز رفته ، و از آنجا با بركه رابطه برقرار كرده بود ، گريخت « 1 » . پس از چندى ميان داود چهارم و مغولان قراردادى بسته شد ، كه به موجب آن فرمانرواى گرجستان مىتوانست به كشورش بازگردد ، لكن وى مىبايست پسر خود دمتريوس را بهعنوان گرو به دربار ايلخان بفرستد « 2 » . با اينهمه به زودى ميان دو طرف نزاع درگرفت ، و داود پنجم دست استمداد به سوى مصريان دراز كرد « 3 » ، بىآنكه بتواند از اين راه به سرورى مغولان پايان دهد . شاه گرجستان برعكس ناگزير بود ، در جنگهائى كه با سپاهيان دشت قپچاق جريان داشت ، بهعنوان سردار سپاهيان گرجى شركت كند « 4 » ، با آنكه در همان وقت مهاجمين سلجوقى بر كشورش حمله كرده بودند .
هلاكو در چنين اوضاع خطرناكى ناگزير بود به ادارهء مناطق تحت فرمانروائيش نظم تازهاى بدهد ، و به همين منظور در سال 661 ه . ق . فرمان داد ، كه مجلس شور مملكتى تشكيل گردد « 5 » و اين مجلس فرمانهاى او را تأييد كرد . در همين مجلس بود ، كه شمس الدين محمد جوينى برادر مورخ معروف را ، كه مردى كاردان و زيرك بود ، به وزيرى برگزيدند .
باتوجه به جنگهاى متعدد و وضع ناآرام داخلى ، هلاكو بىشك بسيار خرسند بود ، كه لااقل در آسياى صغير ( و در خراسان ) آرامش برقرار است . مانوئل اول ( 1263 - 1238 م ) فرمانرواى طرابوزان ، كه از زمان شكست سلجوقيان آسياى صغير با مغولان همسايه شده بود - اگرچه ارتباط آنان در واقع بسيار محدود بود - در سال
هامش
( 1 ) -Kartlis chovrebaبجاى بركه پيوسته نام باتو را ذكر مىكند .
( 2 ) -Kartlis chovrebra I 390 - 393 , 383 f .؛ جوينى ج 2 : 261 ص ب ؛: Allen 116 f . ; Mhithar / Brosset 108( 3 ) - مقريزى ج 1 : 2 : 18 ص ب ، 50 ص ب .
( 4 ) -Kartlis chovreba I 394 - 400( 5 ) -Vartan 300