كه شما را بر آن سوار كنم ، ايشان برگرديدند و چشمهايشان اشك مىريخت . [ 1 ] اين گروه هفت نفر از بنى عمرو بن عوف بودند : سالم بن عمير كه در بدر شركت كرده بود و در مورد او اختلافى نيست ، هرمىّ بن عمرو [ 2 ] كه از بنى واقف بود ، علبة بن زيد كه از بنى حارثه بود و او همان كسى است كه همهء كالاى خود را براى همين جنگ صدقه داد ، هنگامى كه پيامبر ( ص ) فرمان به اعانه داد و مردم صدقاتى آوردند ، علبه پيش پيامبر ( ص ) آمد و گفت :
اى رسول خدا من چيزى نيافتم و تمام كالاى خود را آوردم . پيامبر ( ص ) فرمودند : خداوند صدقهء تو را پذيرفت . و ابو ليلى عبد الرحمن بن كعب كه از بنى مازن بن نجّار بود ، عمرو بن عتبه كه از بنى سلمة بود ، سلمة بن صخر كه از بنى زريق بود ، و عرباض بن ساريه سلمى كه از بنى سليم بود . اين گروه صحيحترين افرادى هستند كه ما شنيدهايم . و گفته شده است كه عبد الله بن مغفّل مزنى و عمرو بن عوف مزنى هم از ايشان بودهاند . و هم گفته شده است كه اين گروه فرزندان مقرّن از قبيلهء مزينه بودهاند .
چون اين گروه گريهكنندگان از حضور رسول خدا بيرون آمدند و پيامبر ( ص ) در پاسخ آنها كه مركوب مطالبه مىكردند اعلان فرمود كه وسيلهيى ندارد ، يامين بن عمير بن كعب بن شبل نضرى ، ابو ليلى مازنى و عبد الله بن مغفّل مزنى را ديد كه مىگريند . گفت : چرا گريه مىكنيد ؟ گفتند : به حضور رسول خدا ( ص ) رفتيم كه ما را براى جهاد راه بيندازد اما مركوبى آنجا نديديم ، خود ما هم چيزى نداريم كه در اين راه خرج كنيم ، و دوست نمىداريم كه فرصت شركت در اين جنگ را كه در ركاب رسول خداست از دست بدهيم . او شترى آبكش به آن دو داد و به هر يك از ايشان دو پيمانه خرما هم براى خوراك داد و آن دو همراه پيامبر ( ص ) حركت كردند . عباس بن عبد المطلب رضى الله عنه هم به دو نفر ديگر وسيلهء حركت داد و راهشان انداخت ، عثمان رضى الله عنه هم با آنكه گروه زيادى از سپاه را تجهيز كرده بود سه نفر ديگر را روانه ساخت .
پيامبر ( ص ) فرمود : كسى با ما بيرون نيايد مگر آنكه مركوب قوى و رام داشته باشد .
مردى با شتر جوان سركشى راه افتاد و شتر او را انداخت و كشته شد و مردم فرياد مىزدند :
شهيد ، شهيد ! پيامبر ( ص ) كسى را مأمور فرمود تا ندا دهد كه به بهشت وارد نمىشود مگر مؤمن ( يا نفس مؤمن ) و هيچ گناهكارى وارد بهشت نمىشود ، و آن مرد را شترش از روى خشم و سركشى افكنده بود .
هامش
[ 1 ] سورهء 9 ، آيهء 92 .
[ 2 ] در اصل كتاب « هرير بن عمرو » بوده است و با مراجعه به طبقات ابن سعد ، ج 2 ، ص 119 و اسد الغابه ابن اثير ، ج 5 ، ص 58 ، تصحيح شد .