عبد الرحمن بن ابى بكر چهل خروار ، براى ابى بصره چهل خروار ، براى ابن ابى حبيش سى خروار ، براى عبد الله بن وهب و دو پسرش پنجاه خروار كه چهل خروار آن براى دو فرزندش بود ، براى نميله كلبى از بنى ليث پنجاه خروار ، براى امّ حبيبه دختر جحش سى خروار ، براى ملكان بن عبده سى خروار ، براى محيصة بن مسعود سى خروار . همچنين پيامبر ( ص ) وصيت و توصيه فرمود كه از بخشى از خمس محصول خيبر براى رهاويين [ 1 ] معادل صد خروار ، و براى دارّيين هم معادل صد خروار منظور گردد . گروه دارّيين ده نفر بودند كه از شام پيش پيامبر ( ص ) آمده بودند ، اسامى ايشان چنين است : هانى بن حبيب ، فاكه بن نعمان ، جبلة بن مالك ، ابو هند بن برّ ، برادر او طيّب بن بركه پيامبر ( ص ) نام او را عبد الله گذاشتند ، تميم بن اوس ، نعيم بن اوس ، يزيد بن قيس ، عزيز بن مالك كه پيامبر ( ص ) او را عبد الرحمن ناميدند ، و برادرش مرة بن مالك ، و براى اشعرىها معادل صد خروار وصيت فرمود .
عبد الوهاب بن ابى حيّه با اسناد خود از عبيد الله بن عبد الله بن عتبه برايم نقل كرد كه گفت : رسول خدا ( ص ) وصيتى نفرمود مگر به سه چيز : براى دارّيين معادل صد خروار ، و براى اشعرىها معادل صد خروار ، و براى رهاويّين معادل صد خروار . همچنين وصيت فرمود كه سپاه اسامة بن زيد حتما حركت كند ، و پيامبر ( ص ) براى او پرچمى بسته بودند كه به محل كشته - شدن پدرش حركت كند . و نيز وصيت فرمود كه اجازه داده نشود در جزيرة العرب دو دين باقى بماند .
گويند ، رسول خدا ( ص ) با جبرئيل دربارهء تقسيم خمس خيبر رايزنى فرمود . جبرئيل به آن حضرت گفت كه آن را ميان بنى هاشم و بنى مطّلب و بنى عبد يغوث تقسيم فرمايد .
معمر ، از قول زهرى ، از سعيد بن مسيّب ، از جبير بن مطعم برايم نقل كرد كه : پس از اينكه پيامبر ( ص ) سهم خويشاوندان خود از بنى هشام ، و بنى مطّلب را تقسيم فرمود ، من و عثمان بن عفّان به راه افتاديم و به حضور رسول خدا ( ص ) رسيديم و گفتيم : اى رسول خدا ، ما منكر فضل و برترى برادران خود از بنى مطّلب نيستيم چه ، خداوند متعال شما را از ايشان برگزيده است ، ولى ملاحظه مىفرماييد كه ما و ايشان نسبت به شما در يك مرحله هستيم چطور شد كه به آنها عنايتى فرموديد و ما را در نظر نگرفتيد ؟ رسول خدا ( ص ) فرمودند : فرزندان مطلب در جاهليت و اسلام از من جدا نشدند ، با ما به درهء ابى طالب آمدند ، وانگهى بنى هاشم و بنى مطلب يكى هستند ، و پيامبر ( ص ) انگشتان دستهاى خود را براى تأييد داخل يك ديگر كردند .
هامش
[ 1 ] رهاويين ، منسوب به رهاوه يكى از قبايل يمن است . ( شرح أبى ذر ، ص 350 ) .