ذكر آياتى از قرآن كه در مورد بنى نضير نازل شده است
سَبَّحَ لِلّهِ ما في السَّماواتِ وَ ما في الْأَرْضِ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ 59 : 1 [ 1 ] - بر پاكى خداى تعالى دليل دارد هر چه در آسمانها و هر چه در زمين است ، وى عزيز و حكيم است - « هُوَ الَّذِي أَخْرَجَ الَّذِينَ كَفَرُوا من أَهْلِ الْكِتابِ من دِيارِهِمْ لِأَوَّلِ الْحَشْرِ ما ظَنَنْتُمْ أَنْ يَخْرُجُوا وَ ظَنُّوا أَنَّهُمْ مانِعَتُهُمْ حُصُونُهُمْ من الله فَأَتاهُمُ الله من حَيْثُ لَمْ يَحْتَسِبُوا وَ قَذَفَ في قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ يُخْرِبُونَ بُيُوتَهُمْ بِأَيْدِيهِمْ وَ أَيْدِي الْمُؤْمِنِينَ فَاعْتَبِرُوا يا أُولِي الْأَبْصارِ 59 : 2 [ 2 ] - وى است ، آن خداى كه بيرون آورد كافران اهل كتاب را از خانههاشان به نخستين آواره كردن ، گمان نمىكرديد كه بيرون روند و ايشان گمان كردند كه حصارهايشان باز دارد از ايشان عذاب خداى را ، پس آمد ايشان را عذاب خدا از جايى كه گمان نمىكردند و ترس در دلهاشان افكند تا خانههاى خويش به دستهاى خود و دستهاى مؤمنان ويران مىكردند ، عبرت گيريد اى خداوندان بيناييها - از ابو هريره روايت است كه منظور از كافران اهل كتاب ، بنى نضير هستند كه پيامبر ( ص ) آنها را از مدينه به شام تبعيد فرمود و اين نخستين آوارگى به سوى شام بود و به واسطهء عزت و شوكت ايشان ، شما مسلمانان ، تصور نمىكرديد كه آنها بروند . و گويد :
چون پيامبر ( ص ) ايشان را محاصره كرد ، سخت ترسيدند و به هلاك خود يقين كردند و منظور از اولى الابصار خردمندان است . وَ لَوْ لا أَنْ كَتَبَ الله عَلَيْهِمُ الْجَلاءَ لَعَذَّبَهُمْ في الدُّنْيا وَ لَهُمْ في الْآخِرَةِ عَذابُ النّارِ . ذلِكَ بِأَنَّهُمْ شَاقُّوا الله وَ رَسُولَهُ وَ من يُشَاقِّ الله فَإِنَّ الله شَدِيدُ الْعِقابِ 59 : 3 - 4 [ 3 ] - اگر نه اين بود كه حكم كرده بود خداى عزّ و جل بر ايشان آواره كردن را ، عذاب كردى ايشان را در دنيا و مر ايشان راست در آن جهان عذاب آتش سوزان . اين بدان است كه ايشان را با خدا و رسول خدا مخالفت و ستيزهگرى است و هر كه با خداى ستيزهگرى كند خداى سخت عقوبت است - ما قَطَعْتُمْ من لِينَةٍ أَوْ تَرَكْتُمُوها قائِمَةً عَلى أُصُولِها فَبِإِذْنِ الله وَ لِيُخْزِيَ الْفاسِقِينَ 59 : 5 [ 4 ] - آنچه بريديد از خرما بنان گرانمايه يا همچنان پا بر جاى گذاشتيد ، به دستور خداست تا خداى خوار گرداند فاسقان را - گويند : پيامبر ( ص ) ابو ليلى مازنى و عبد الله بن سلام
هامش
[ 1 ] آيهء 1 ، سورهء 59 ، حشر .
[ 2 ] همان سوره ، آيهء 2 .
[ 3 ] همان سوره ، آيات 3 و 4 .
[ 4 ] همان سوره ، آيهء 5 .