فرشتگان از هر سو بر ايشان وارد مىشوند و مىگويند درود بر شما به آنچه شكيبايى كرديد و خانهء آخرت چه نيكو خانهاى است همراه با تحيت از خداوند عزيز جبار ، درودى از سوى پروردگار مهربان ، و دوزخ براى گمراهان سركش آشكار مىگردد .
( 1 ) و به آنان كه نافرمانى كردهاند ، خشمى نابودكننده و شكنجهاى فراگير مىرسد ، دوزخ با شعلهها و زبانههاى رخشان و خشم و هياهو و بيم نزديك مىشود . زبانههايش افروخته و سوزندگى آن افزون و بادهاى آتشزاى آن گرمتر و آب گنديدهء آن جوشان مىشود ، سوزندگى آن فرو نمىنشيند و هياهوى آن كاسته و بريده نمىشود . آن كس كه بايد جاودانه در آن بماند ، نمىميرد و آن كس كه مقيم آن است از آن كوچ نمىكند . اسير آن را فديه نمىتوان داد و زنجيرى آن از بند رها نمىشود . فرشتگان پروردگار همراه آناناند و به تمسخر آنان را مژده به سوزندگى و در افتادن به آتش و خوراك زقوم مىدهند . آنان از پروردگار خويش بازداشته و از رحمت حق نااميد و از دوستان خدا جدايند ، و سرانجام همگى در دوزخ گرد مىآيند - از آن و هر گفتار و كردارى كه آدمى را به آن نزديك مىكند و از هر هوسى به خدا پناه مىبريم . دوزخيان مىگويند : ما را نه شفيعى است و نه دوستى مهربان . كاش ما را بازگشتى مىبود و از مؤمنان مىشديم . « 1 » ( 2 ) دوزخ بر آنان شرارههايى چون كاخ و گويى شتران زرد رنگ پرتاب مىكند . آنگاه مالك دوزخ بر آنان ندا مىدهد كه براى شما اندوه و دريغ و پشيمانى بسيار خواهد بود . همانا سوگند به عزت و جلال پروردگارم كه دردناكترين عذاب را بر شما خواهم چشاند . دستهاى دوزخيان بسته بر گردنهاى ايشان است و پيشانيهايشان پيوسته به قدمهاى آنان است . بر بدنها جامهء قطران پوشانده مىشود و پارهء آتشهاى سوزان براى آنان بريده مىشود ، در عذابى جاودانه كه همواره فزون مىگردد و كاسته نمىشود . آن خانه را مدتى نيست كه سرآيد و ايشان را روزگارى معين نيست كه سپرى شود . از آتش و هر گفتار و كردارى كه به آن نزديك مىسازد به خداى متعال پناه مىبريم . « 2 »
هامش
( 1 ) آيات 101 و 102 و سوره بيست و ششم ، و 34 سوره هفتاد و هفتم .
( 2 ) اين بخش با فزونى و كاستيهايى ضمن خطبه شماره 109 نهج البلاغه كه به خطبه « الزهراء » معروف است و شمارهء آن در برخى از چاپهاى نهج البلاغه 108 است آمده است . اين خطبه در منابع استوار پيش از سيد رضى ( ره ) نقل شده است .
مثلا در عقد الفريد ، ج 4 ، ص 76 و روضه كافى ، ج 8 ، ص 28 و ارشاد ، ج 1 ، ص 243 و براى اطلاع بيشتر به روشهاى تحقيق در اسناد و مدارك نهج البلاغه ، ص 120 مراجعه فرماييد .