تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الطبقات الكبرى ( فارسي ) — صفحة 35

مساهمون:

ص٣٥
( 1 ) عثمان بن عفان رقيه را به همسرى گرفت و رقيه همراه عثمان در هر دو هجرت به حبشه شركت كرد و پيامبر ( ص ) دربارهء آن دو فرموده است « آن دو نخستين كسانى هستند كه پس از لوط عليه السلام براى خداى متعال هجرت كردند » « 1 » در هجرت نخست كودكى را كه از عثمان باردار بود سقط كرد ، و پس از آن براى عثمان پسرى آورد كه نامش را عبد اللّه نهاد و كنيه عثمان به روزگار اسلام به نام او ابو عبد اللّه است . اين پسرك هم دو ساله شد خروسى بر چهره‌اش چنگ و منقار زد . محل زخم آماس و چرك كرد و پسرك درگذشت . پس از آن هم رقيه براى عثمان فرزندى نياورد ، رقيه پس از هجرت شوهرش به مدينه به آن شهر هجرت كرد و اين همزمان با هجرت رسول خدا به مدينه بود ، هنگامى كه پيامبر ( ص ) آمادهء رفتن به بدر مىشد رقيه بيمار شد و رسول خدا عثمان را به پرستارى و مواظبت از او گماشت و در همان حال كه پيامبر در رمضانى كه هفدهمين ماه هجرت بود در بدر بودند رقيه درگذشت . هنگامى كه زيد بن حارثه براى مژده رسانى از بدر وارد مدينه شد خاك بر گور رقيه مىانباشتند و آن را با زمين هموار مىكردند . عفان بن مسلم از حماد بن سلمه از على بن زيد ، از يوسف بن مهران از ابن عباس ما را خبر داد كه مىگفته است * هنگامى كه رقيه دختر رسول خدا درگذشت فرمود به پيشتاز و پيش مرگ ما عثمان بن مظعون بپيوند ، گويد زنان بر رقيه گريستند و مويه كردند . عمر بن خطاب با تازيانه پيش آمد و شروع به زدن آنان كرد ، پيامبر ( ص ) دست عمر را گرفت و فرمود اى عمر ! رهايشان كن كه بگريند و سپس چنين فرمود « بگرييد ولى از نعره زدن شيطانى پرهيز كنيد اندوه و اشك تا آن جا كه از دل سرچشمه مىگيرد و از چشم فرو مىريزد رحمت و از الطاف خداوند است و چون به ضربه زدن با دست و هياهوى زبانى برسد از شيطان است » ، گويد فاطمه ( ع ) بر لبهء گور كنار پيامبر ( ص ) نشسته بود و مىگريست و رسول خدا ( ص ) با كنار جامه خود اشكهاى چشم زهرا را خشك مىكرد . محمد بن سعد مىگويد اين حديث را براى محمد بن عمر واقدى نقل كردم ، گفت آنچه از جميع روايات در نظر ما ثابت و درست است اين است كه به هنگام مرگ رقيه رسول خدا در بدر بوده‌اند و در خاك سپارى او حضور نداشته‌اند شايد اين حديث مربوط به مرگ يكى ديگر از دختران آن حضرت باشد كه در خاك سپارى او حضور داشته‌اند ، اگر
هامش
( 1 ) براى آگهى بيشتر در مورد هجرت لوط ( ع ) به تفاسير قرآن در آيهء 26 ، سورهء بيست و نهم - عنكبوت مراجعه فرماييد .