( 1 ) مردى مىگفت * از بيست سال پيش تاكنون نديدهام كه ربيع بن خثيم جز سخنى كه بر آسمان صعود مىكند بر زبان آورد . [ 1 ]
گويد فضل بن دكين ، از سفيان ، از نسير بن ذعلوق ، از ابراهيم تيمى ما را خبر داد كه مىگفته است * كسى كه بيست سال با ربيع بن خثيم همنشينى كرده بود مىگفت كلمهيى كه بر آن بتوان عيب گرفت از او نشنيده است .
گويد فضل بن دكين ، از سفيان ، از ابو قيس ما را خبر داد كه مىگفته است * كنار ربيع بن خثيم نشستم ، گفت : نيكو سخن گوييد و كار نيكو كنيد تا پاداش نيكو داده شويد .
گويد فضل بن دكين و محمد بن عبد الله اسدى هر دو ، از سفيان ، از پدرش ، از خود ربيع ما را خبر دادند كه * چون كسى به او مىگفته است چگونه بامداد كردهاى ، مىگفته است : ناتوانان گنهكار كه روزى خود را مىخوريم و منتظر رسيدن اجل خويشيم .
گويد عفان بن مسلم ، از شعبه ، از ابو حيان ، از پدرش ما را خبر داد كه ربيع بن خثيم مىگفته است * كم سخن بگوييد مگر در نه مورد كه گفتن سبحان الله ، و الحمد لله ، و لا إله الا الله ، و الله اكبر ، و امر به معروف ، و نهى از منكر ، و تلاوت قرآن ، و استدعاى خير ، و پناه بردن از شر به پيشگاه خدا باشد .
گويد عفان بن مسلم ، از ابو عوانه ، از سعيد بن مسروق ، از منذر ثورى ما را خبر داد كه * چون كسى پيش ربيع بن خثيم مىآمد ، ربيع او را مىگفت : اى بنده خدا در آنچه دانستهاى و مىدانى از خدا فرمانبردارى كن . در مواردى كه ديگرى از تو داناتر است آن را به او واگذار . من در كارهاى عمدى بر شما ترسانتر از خطا و اشتباهم . برگزيدگان شما بهترين نيستند ولى برگزيدگان و به اصطلاح نكوكاران بعدى از ايشان بدترند . شما آن چنان كه بايد و شايد خير را جستجو نمىكنيد و آن چنان كه بايد و شايد از شر نمىگريزيد . همه آنچه را كه بر محمد ( ص ) نازل شده است درك نكردهايد و نه همه چيزى را كه خواندهايد و مىخوانيد مىفهميد كه حقيقت آن چيست . از گناهان و نيتهاى پوشيده كه براى مردم نهفته است و همگى براى خدا آشكار است پرهيز كنيد . مىدانيد دواى آن چيست ؟ اينكه توبه كنى و پس از توبه بر آن كار و نيت برنگردى .
گويد مالك بن اسماعيل ، از كامل پدر علاء ، از منذر ثورى ما را خبر داد كه مىگفته
هامش
[ 1 ] . ظاهرا ناظر به آيه مباركه دهم از سوره 36 - فاطر - است كه مىفرمايد « سخن پاك به سوى خدا فرا مىرود و كردار شايسته آن را فراتر مىبرد » براى آگهى بيشتر به تفسير ابو الفتوح ، ج 9 ، چاپ مرحوم شعرانى ، ص 235 مراجعه فرماييد .