مذبوح دست و پايش را حركت نداد يا چشمش را باز و بسته نكرد از آن نخور ( چنان كه موضوع فرض شده در روايت هم همين بود ) .
2 - روى الحلبى عن ابى عبد اللّه ( ع ) قال : كان امير المؤمنين يضمن القصار و الصائغ احتياطا للناس و كان ابى يتطول عليه اذا كان مأمونا [ وسائل الشيعة ج 13 ص 272 باب 29 از ابواب احكام اجاره حديث 4 ] حلبى از امام صادق ( ع ) نقل مىكند كه ايشان فرمودند : امام على ( ع ) نسبت به اموال مردم ، رختشور و زرگر را ضامن مىكردند تا در مورد اموال مردم احتياط شده باشد [ يعنى مثلا افرادى كه لباس خود را به رختشور مىدادند اگر احيانا صدمهاى به لباس وارد مىشد حضرت على ( ع ) رخت شور را ضامن مىدانست كما اينكه در مورد زرگرها نيز كه متصدى ساختن يا تعمير زيورآلات بودند همين رويه را داشتند ] اما پدرم امام باقر ( ع ) در صورتى كه آن رختشور يا زرگر انسان امين و مورد اعتمادى بود بر آنها آسان مىگرفت و از آنها درمىگذشت فالرواية على القول بالمفهوم دالة على تضمينه اذا لم يكن مأمونا پس اين روايت در صورتى كه داراى مفهوم باشد دلالت مىكند كه امام باقر ( ع ) نيز در صورتى كه رختشور يا زرگر ، امين و مورد اعتماد نبود آنها را ضامن قرار مىداد .
3 - روى على بن جعفر فى كتاب مسائله و قرب الاسناد انه سأل اخاه عن حمل المسلمين الى المشركين التجارة فقال : اذا لم يحملوا سلاحا فلا بأس على بن جعفر در كتاب مسائلش و در قرب الاسناد نقل مىكند
الموجز في أصول الفقه ( فارسى ) — صفحة 363
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص٣٦٣