كه از برادرش موسى بن جعفر ( ع ) در مورد تجارت و معامله مسلمانان با مشركين سؤال كردم و ايشان در پاسخ فرمودند : اگر اسلحه براى آنها برده نشود اشكالى ندارد [ يعنى سلاح به آنها فروخته نشود ] دلت الرواية على القول بالمفهوم على حرمة التجارة مع المشرك اذا حملوا سلاحا من دون فرق بين زمان الحرب و الهدنة اين روايت در صورتى كه مفهوم داشته باشد دلالت مىكند كه فروختن اسلحه به مشركين حرام است و در اين جهت تفاوتى بين زمان جنگ و صلح وجود ندارد .
4 - روى معاوية بن عمار عن ابى عبد اللّه ( ع ) اذا كان الماء قدر كر لم ينجسه شىء ابن عمار از امام صادق ( ع ) نقل مىكند كه فرمودند :
هنگامى كه مقدار آب به اندازه كر برسد چيزى او را نجس نمىكند دلت الرواية لاشتمالها على المفهوم على انفعال القليل بالملاقاة و الا كان تعليق عدم الانفعال بالكرية امرا لغوا اين روايت به دليل مفهوم داشتنش ، دلالت مىكند كه آب قليل به مجرد ملاقات با نجس ، متنجس مىشود چرا كه اين روايت اگر چنين مفهومى نداشته باشد پس وابسته شدن عدم تأثر و نجس نشدن به مسئله كر بودن امر لغوى خواهد بود .
5 - روى عبد اللّه بن جعفر عن ابى محمد قوله و يجوز للرجل ان يصلى و معه فأرة مسك فكتب لا بأس اذا كان ذكيا عبد اللّه بن جعفر از امام سجاد ( ع ) نقل مىكند كه از ايشان پرسيدم آيا جايز است كه همراه نمازگزار قطعهاى از ناف آهو باشد ؟ پس ايشان در جواب نوشتند : اگر
الموجز في أصول الفقه ( فارسى ) — صفحة 364
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص٣٦٤