روايت دلالت مىكند كه در غير موارد ذكر شده و در حالات عادى خواندن سورهاى از قرآن بعد از حمد واجب است .
8 - روى ابن مسلم عن ابى عبد اللّه ( ع ) لا بأس ان يتكلم اذا فرغ الامام من الخطبة يوم الجمعة ما بينه و بين ان تقام الصلاة محمد بن مسلم از امام صادق ( ع ) نقل كرده كه فرمودند : حرف زدن مأمومين بعد از تمام شدن خطبه نماز جمعه ما بين اتمام خطبه تا اقامه نماز اشكالى ندارد استدل بها صاحب الجواهر على حرمة الكلام فى اثناء الخطبة مرحوم صاحب جواهر به مفهوم اين روايت استدلال كرده كه حرف زدن در وسط خطبههاى نماز جمعه حرام است .
9 - روى على بن فضل الواسطى عن الرضا ( ع ) قال كتبت اليه اذا انكسفت الشمس او القمر و انا راكب لا اقدر على النزول فكتب الىّ :
صل على مركبك الذى انت عليه على بن فضل از امام رضا ( ع ) روايت كرده و مىگويد : در نامهاى به ايشان نوشتم وقتى خورشيدگرفتگى يا ماهگرفتگى پديد مىآيد و من سواره بوده و براى نماز آيات نمىتوانم پياده شوم چه كنم ؟ ايشان در جواب نوشتند : بر همان مركبى كه برآن سوار هستى نماز بخوان اى صل على مركبك اذا لم تقدر على النزول يعنى وقتى نمىتوانى پياده شوى بر همان مركبى كه هستى و در حالت سواره نماز بخوان استدل بها على عدم جواز اقامة صلاة الآيات على ظهر الدابة الا مع الضرورة به مفهوم اين روايت استدلال شده كه
الموجز في أصول الفقه ( فارسى ) — صفحة 366
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص٣٦٦