تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الموجز في أصول الفقه ( فارسى ) — صفحة 296

مساهمون:

ص٢٩٦
-

دليل بطلان نماز در ملك غصبى

علت بطلان نماز در ملك غصبى امتناع اجتماع امر و نهى نيست زيرا ما اجتماع امر و نهى را جايز مىدانيم و چون احكام به عناوين تعلق گرفته و از عنوان به معنون و فعل خارجى سرايت نمىكند لذا در مقام تشريع و قانون‌گذارى مشكلى پيش نمىآيد اما در مقام عمل ، چون ما با يك فعل واحد مواجه هستيم كه داراى دو عنوان هست و در نماز قصد قربت شرط مىباشد و علاوه بر قصد قربت بايد نفس آن كار هم مقرّب باشد پس چون اين نماز علاوه بر اينكه نماز است مصداق غصب هم هست لذا نمىتواند مقرّب باشد و بنده را به خدا نزديك كند و از اين جهت نماز در ملك غصب باطل است . البته شهرت فتوايى هم مىتواند به عنوان دليل ديگرى در اين راستا مطرح باشد كه توضيح آن در جاى خودش خواهد آمد . عبارت كتاب چنين است : ان القول بجواز الاجتماع هو مذهب اكثر الاشاعرة و الفضل بن شاذان من قدمائنا به‌درستى كه اكثر اشاعره ( از اهل سنت ) و فضل بن شاذان « 1 » از متقدمين شيعه معتقدند كه اجتماع امر و نهى جايز است و هو الظاهر من كلام السيد المرتضى فى الذريعة و اليه ذهب فحول المتأخرين من
هامش
( 1 ) فضل بن شاذان نيشابورى از بزرگان فقهاى شيعه و از اصحاب امام حسن عسكرى ( ع ) است و در رجال شيعه منزلتى رفيع دارد .
الموجز في أصول الفقه ( فارسى ) — صفحة 296 | الشيخ جعفر السبحاني / على عدالت