كه ممكن است طبيعت مورد نهى را محقق سازند اجتناب نماييم و هذا غير دلالة اللفظ على التكرار و البته اين [ يك امر عقلى است و ] ربطى به دلالت لفظ نهى بر تكرار ندارد . و منه يظهر عدم دلالتها على الفور و التراخى بنفس الدليل و از اينجا معلوم مىشود كه فعل نهى دلالتى بر فوريت اطاعت يا جواز تأخير انداختن امتثال هم ندارد و دليل اين مطلب هم همان دليل قبلى است [ كه صيغه نهى براى زجر وضع شده و ماده آنهم تنها دلالت بر نوع عمل مورد نهى دارد و لذا در خود لفظ نهى دليلى بر فور و تراخى وجود ندارد بلكه اين امور را بايد با ادله عقلى اثبات كرد ] .
-
الفصل الثانى اجتماع الامر و النهى فى شىء واحد بعنوانين ( بخش دوم پيرامون مسئله اجتماع امر و نهى در شىء واحد )
يكى از مسائل مهم و دقيق در علم اصول ، مسئله اجتماع امر و نهى در شىء واحد است كه پيوسته مورد بحث و اختلاف نظر هم قرار دارد . قبل از ورود در اصل مباحث لازم است امورى را بعنوان مقدمه ذكر نماييم .
اولا اينكه ما سه نوع اجتماع داريم كه عبارتند از : 1 - اجتماع آمرى 2 - اجتماع مأمورى 3 - اجتماع موردى .
اجتماع آمرى در جايى است كه يك نفر واحد بعنوان امركننده و نهىكننده به فرد واحدى بعنوان مأمور و منهى نسبت به يك شىء واحد امر و نهى نمايد يعنى اينكه امركننده و نهىكننده يك نفر باشد و از طرف ديگر امر شونده و نهى شونده هم يك نفر باشد علاوه بر اينكه متعلق امر و