تحقق هدف آمر كفايت مىكند اما در باب نهى چونكه از طبيعت يك چيزى نهى شده است ترك يك فرد كافى نمىباشد مثلا وقتى كه مولا بگويد : لا تشرب الخمر ، او از تمام افراد و مصاديق نوشيدن خمر نهى نموده است و بر مكلف لازم است كه از تمام مصاديق شرب خمر در تمام زمانها و مكانها خوددارى كند چرا كه ترك كردن يك طبيعت تنها در صورتى محقق مىشود كه از تمامى افراد و مصاديق آن طبيعت خوددارى گردد و البته اين خصوصيت در باب نواهى ربطى به تكرار يا مره ندارد بلكه يك ويژگى عقلى مىباشد .
ان النهى كالامر لا يدل على المرّة و لا التكرار بهدرستى كه فعل نهى مانند فعل امر دلالتى بر مره ( يكبار ) و تكرار ندارد لان المادة وضعت للطبيعة الصرفة و الهيئة وضعت للزجر فاين الدال على المرة و التكرار ؟ زيرا ماده نهى تنها براى نوع عمل مورد نهى وضع شده و هيئت و صيغه نهى هم فقط دلالت بر زجر و بازداشتن مىكند پس چه چيزى است كه بخواهد دلالت بر مره و تكرار نمايد ؟ [ يعنى ما در خود لفظ نهى دليلى بر مره و تكرار نداريم ] نعم لما كان المطلوب هو ترك الطبيعة المنهى عنها البته چونكه در باب نهى آنچه مطلوب مولى است اين است كه طبيعت كار يا چيزى كه مورد نهى واقع شده ترك شود و لا يحصل الترك الا به ترك جميع افرادها و ترك كردن يك طبيعت حاصل نمىشود مگر به ترك تمام مصاديق و افراد آن يحكم العقل بالاجتناب عن جميع محققات الطبيعة بنابراين عقل حكم مىكند كه ما از تمام آن چيزهايى
الموجز في أصول الفقه ( فارسى ) — صفحة 281
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص٢٨١