جواب : اگر ما وضع را اينگونه معنا كنيم كه « تخصيص لفظ است به معنا » در آن صورت چون تخصيص ، فعل يك فاعل است اين تعريف فقط شامل وضع تعيينى است اما اگر بگوييم وضع عبارت است از « اختصاص لفظ به معنا و ارتباط خاص بين آنها » در اين صورت چون ارتباط و اختصاص از صفات لفظ به حساب مىآيند خواهيم گفت علت اين ارتباط و اختصاص دو چيز است 1 - وضع واضع 2 - كثرت استعمال . پس اين تعريف دوم شامل هر دو وضع تعيينى و تعينى خواهد بود و لذا اين تعريف دوم كاملتر است چنانچه مؤلف محترم فرمودهاند : و الفرق بين التعريفين واضح يعنى تفاوت بين دو تعريف روشن است فان الاول لا يشمل الا التعيينى بهدرستى كه تعريف اول ( يعنى تخصيص و جعل لفظ در مقابل معنا ) فقط شامل وضع تعيينى است بخلاف الثانى فانه اعم منه و من التعينى بر خلاف تعريف دوم ( يعنى اختصاص و ارتباط لفظ با معنا ) كه اعم از وضع تعيينى و تعينى است و شامل هر دو نوع مىشود .
-
اقسام الوضع
همانطور كه گفته شد وضع يك نحو قرارداد است كه با در نظر گرفتن لفظ و معنا و جعل ارتباط بين آنها محقق مىشود يعنى نوعى ارتباط كه بين لفظ و معنا وجود دارد . از اين جهت لازم است كه واضع در هنگام وضع ، لفظ و معنا را تصور كرده و در نظر آورده تا بتواند بين آن دو ،