تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الموجز في أصول الفقه ( فارسى ) — صفحة 183

مساهمون:

ص١٨٣
يسقط ؟ به اين معنا كه مكلف بعد از آنكه نمازش را با تيمم خواند اگر به آب دسترسى پيدا كند و استفادهء از آب برايش ممكن شود آيا اعاده و قضاى آن نماز بر او واجب نيست يا اينكه تكليف ساقط نشده و اعاده و قضاء واجب است ؟ اما سقوط امر نفسه فقد علمت ان امتثال امر كل شىء مسقط له البته ساقط شدن خود آن امر اضطرارى [ قطعى و مسلم است ] و شما دانستيد كه اطاعت كردن هر امرى موجب سقوط آن تكليف خواهد شد [ پس بنابراين وقتى كه مكلف در حالت اضطرار تيمم كند و نمازش را بخواند قطعا تكليف مربوط به حال اضطرار از او ساقط مىشود و لازم نيست دوباره تيمم كرده و نماز را تكرار نمايد ] ثم ان للمسألة صورتين سپس اين مسئله [ يعنى مسألهء اجزاى امر اضطرارى از امر اختيارى ] دو صورت دارد . تارة يكون العذر غير مستوعب گاهى ممكن است عذر همهء وقت را نگرفته باشد كما اذا كان المكلف فاقدا للماء فى بعض اجزاء الوقت مثل اينكه مكلف در پاره‌ايى از وقت آب نداشته باشد و قلنا بجواز البدار و ما معتقد به جايز بودن بدار باشيم ( توضيح مطلب آن است كه اگر عذر ، تنها قسمتى از وقت را گرفته باشد مثل اينكه از اول ظهر شرعى تا ساعت 3 بعد الظهر آب قطع شده است اما بعد از آن مىدانيم يا احتمال مىدهيم كه جريان آب وصل مىشود پس در اينجا اين سؤال مطرح است كه آيا براى مكلف جايز است عجله كرده و در همان اول وقت نمازش را با تيمم بخواند يا اينكه بايد صبر كند و تا آخر وقت منتظر بماند و اگر تا آخر وقت ، عذر بر