بهدرستى كه آمرزيدن و مغفرت از افعال خداوند متعال است پس معنا ندارد كه بندگان بسوى كار خدا سرعت كنند فيكون المراد هو المسارعة الى اسباب المغفرة و منها فعل المأمور به پس منظور از آيهء شريفه ، سرعت كردن بسوى اسباب مغفرت است كه انجام دادن مأمور به و چيزى كه به آن امر شده نيز از اسباب مغفرت مىباشد [ در نتيجه سرعت كردن در جهت انجام واجبات ، لازم است ] يلاحظ عليه به اين استدلال اشكال مىشود بان اسباب المغفرة لا تنحصر بالواجبات اذ المستحبات ايضا من اسبابها به اينكه اسباب مغفرت و آمرزش به واجبات منحصر نيستند زيرا مستحبات هم از اسباب مغفرت بوده و موجب آمرزش مىشوند و عندئذ و در اين صورت [ كه اسباب مغفرت شامل مستحبات هم مىشود ] لا يمكن أن تكون المسارعة واجبة مع كون اصل العمل مستحبا ممكن نيست كه سرعت كردن واجب باشد با اينكه اصل آن كار مستحب است [ يعنى چون اسباب مغفرت شامل مستحبات هم است پس نتيجه مىگيريم كه سرعت كردن بسوى آنها واجب نيست چرا كه امور مستحبى اساسا ترك كردن آنها جايز مىباشد پس چطور ممكن است چيزى كه تركش جايز است ، سرعت كردن به آنها واجب باشد ؟ ]
2 - قوله سبحانه
وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ لَجَعَلَكُمْ أُمَّةً واحِدَةً وَ لكِنْ لِيَبْلُوَكُمْ فِي ما آتاكُمْ فَاسْتَبِقُوا الْخَيْراتِ
( المائدة / 48 ) دليل دوم [ بر لزوم فوريت در انجام دادن واجبات ] اين آيه است كه مىفرمايد : اگر خداوند مىخواست همهء