تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الطبقات الكبرى ( فارسي ) — صفحة 30

مساهمون:

ص٣٠
( 1 ) * حسن و حسين انگشترى خود را در دست چپ مىداشته‌اند ! معن بن عيسى از سليمان بن بلال ، از جعفر ، از پدرش براى ما نقل كرد كه * حسن بن على ( ع ) انگشترى خود را بر دست چپ مىداشته است . فضل بن دكين از حاتم بن اسماعيل ، از جعفر بن محمد ، از پدرش براى ما نقل كرد كه * نقش انگشترى حسن و حسين « ذكر الله » بوده است . فضل بن دكين از سفيان ، از عبد العزيز بن رفيع ، از قيس آزاد كرده و وابستهء خبّاب براى ما نقل كرد كه مىگفته است * حسن ( ع ) را ديدم با رنگ سياه خضاب بسته بود . [ 1 ] حجاج بن نصير از يمان بن مغيره ، از مسلم بن ابى مريم به ما خبر داد كه مىگفته است * حسين بن على ( ع ) را ديدم با رنگ سياه خضاب بسته بود . عبد الوهاب بن عطاء از شعبه ، از ابو اسحاق ، از عيزار به ما خبر داد كه مىگفته است * حسين بن على ( ع ) با رنگ سياه خضاب مىبست . همين راوى از ابو الربيع سمّان ، از عبد الله بن ابى يزيد به ما خبر داد كه مىگفته‌است * حسن بن على را ديدم كه با رنگ سياه خضاب بسته بود . ولى موهاى زير لب پايين و چانه‌اش سپيد رخشان بود . حسن بن موسى و احمد بن عبد الله بن يونس هر دو از زهير بن معاويه ، از ابو اسحاق از عمرو اصمّ به ما خبر دادند كه مىگفته‌است * به حسن بن على گفتم : اين شيعيان چنين مىپندارند و مىگويند كه على ( ع ) پيش از رستاخيز برانگيخته و زنده مىشود . فرموده : ياوه پنداشته و دروغ مىگويند . به خدا سوگند كه آنان شيعه نيستند ، اگر مىدانستيم كه او زنده و برانگيخته مىشود هرگز همسرانش را شوهر نمىداديم و اموالش را تقسيم نمىكرديم . [ 2 ] كثير بن هشام از جعفر بن برقان ، از ميمون بن مهران به ما خبر داد كه مىگفته است * حسن بن على ( ع ) پس از رحلت على بن ابى طالب ( ع ) از مردم عراق دو بيعت گرفت . يكى بيعت اميرى و ديگرى بيعت بر اين كه به هر كار درآيد ايشان هم درآيند و بر هر چه كه
هامش
[ 1 ] . بخارى در تاريخ الكبير ، ج 7 ، ص 151 ، و طبرانى در معجم الكبير ، ج 3 ، ص 102 آورده‌اند . [ 2 ] . عبد الله پسر احمد حنبل اين روايت را در مسند ، ج 1 ، ص 148 به شماره 1265 و اسناد ديگرى به شماره 344 در فضائل على ( ع ) آورده است و با اسناد ديگرى به شماره 250 هم نقل كرده است . اين همان عقيده به رجعت است و معلوم مىشود از روزگار حضرت امير المؤمنين ميان شيعه شايع بوده است . دانشمندان شيعه براى اثبات اين موضوع از قرن سوم رساله‌هاى بسيارى نوشته‌اند . خداوند متعال در قرآن ، آيه 243 ، سورهء بقره موضوع زنده شدن هزاران تن را كه پس از مرگ زنده فرموده است ، بيان كرده است .