تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الطبقات الكبرى ( فارسي ) — صفحة 11

مساهمون:

ص١١
( 1 ) عفان بن مسلم از مبارك بن فضالة ، از حسن بصرى ، از ابو بكره نقل مىكند كه مىگفته است * روزى پيامبر ( ص ) نماز مىخواند و چون آن حضرت سر بر سجده نهاد حسن بن على بر پشت يا گردن ايشان سوار شد . پيامبر ( ص ) چند بار با ملايمت و آهسته سر خود را بلند كرد كه حسن بر زمين نيفتد . چون نماز پيامبر ( ص ) تمام شد ، مردم گفتند : اى رسول خدا ! امروز چنان ديديم كه با حسن كارى انجام دادى كه نسبت به هيچ كس انجام نمىدهى . فرمود : آرى او دسته گل خوشبوى من از اين جهان است . و اين پسرم سرورى است كه خداوند به يارى او ميان دو گروه از مسلمانان صلح پديد مىآورد . عفان بن مسلم از حماد بن سلمه ، از حميد ، از حسن - بصرى - براى ما نقل كرد كه * روزى پيامبر ( ص ) بر منبر و در حال سخنرانى بود ، حسن بن على آمد و از منبر بالا رفت . پيامبر او را گرفت و بر دامن خود نهاد و شروع به دست كشيدن بر سر او كرد و فرمود : اين پسرم سرور است و خداوند به زودى به يارى او ميان دو گروه از مسلمانان صلح و آشتى پديد مىآورد . [ 1 ] مسلم بن ابراهيم و عارم بن فضل هر دو از حماد بن زيد ، از على بن زيد ، از حسن - بصرى - از ابو بكرة براى ما نقل كردند كه مىگفته است * روزى پيامبر ( ص ) در حال سخنرانى بود ، حسن از منبر فرا رفت . پيامبر ( ص ) او را در آغوش كشيد و فرمود : اين پسرم سرور است ، شايد كه خداوند به دست او ميان دو گروه بزرگ از مسلمانان صلح پديد آورد . [ 2 ] بكر بن عبد الرحمان قاضى از عيسى بن مختار ، از محمد بن ابى ليلى ، از عطيه ، از ابو سعيد خدرى براى ما نقل كرد كه مىگفته است * در حالى كه پيامبر ( ص ) در سجده بود ، حسن بن على آمد و بر پشت آن حضرت سوار شد . پيامبر با دست خود كودك را كه بر پشت او بود گرفت و برخاست و چون به ركوع رفت حسن را رها فرمود و كودك رفت . وهب بن جرير بن حازم و ابو داود سليمان طيالسى و ابو الوليد هشام همگى از قول
هامش
[ 1 ] . ابو داود طيالسى در مسند ، ص 118 و احمد بن حنبل در مسند ، ج 5 ، ص 51 و ابن حبان در صحيح ، برگ 183 ب و طبرانى در معجم الكبير ، ج 3 ، ص 23 و ابو نعيم در حلية الاولياء ، ج 2 ، ص 35 آورده‌اند . [ 2 ] . ابن عبد البر ضمن شرح حال امام حسن عليه السلام در الاستيعاب ، ج 1 ، ص 384 مىگويد : در كتابهاى صحيح حديث اين خبر در حد تواتر نقل شده است و بديهى است كه هيچ كس سرورتر از كسى نيست كه پيامبر ( ص ) او را سرور ناميده باشد .