( 1 ) از سواران و پيادگانى كه عليه تو جنگ كنند انباشته خواهم ساخت . آن دو برگشتند .
پيامبر ( ص ) گفت : خدايا شر اين دو را كفايت فرماى و بنى عامر را هدايت و اسلام را از عامر بى نياز فرماى . خداوند متعال بيماريى بر گردن عامر انداخت و زبان او در دهانش چنان ورم كرد كه چون پستان پر شير گوسپند شد و به خانهء زنى از بنى سلول پناه برد و گفت : واى بر من كه دچار طاعونى چون طاعون كرهء شتر شدم و مرگ در خانهء زنى از بنى سلول . [ 1 ] خداوند بر اربد هم صاعقهيى فرو فرستاد كه او را كشت و لبيد بن ربيعه [ 2 ] بر او گريسته و او را مرثيه گفته است .
گويند ، همراه آنان عبد الله شخّير پدر مطرّف هم بود و او گفت : اى رسول خدا تو سيد و سرور مايى و بر همهء ما حق نعمت دارى . پيامبر فرمود : سيد و سرور فقط خداوند است ، شيطان شما را گول نزند .
گويند ، علقمة بن علاثة بن عوف بن احوص بن جعفر بن كلاب ، و هوذة بن خالد بن ربيعه و پسرش نيز به حضور پيامبر ( ص ) آمدند ، عمر كنار پيامبر ( ص ) نشسته بود ، به او فرمود : براى علقمه جا باز كن و عمر چنان كرد و علقمه كنار پيامبر نشست و آن حضرت شرايع اسلامى را براى او بيان فرمود و قرآن تلاوت كرد . علقمه گفت : اى محمد ( ص ) پروردگار تو سخت گرامى است و من به تو ايمان آوردم و همچنين از طرف عكرمة بن خصفة كه از قبيلهء قيس است بيعت مىكنم . هوذه و پسرش و برادرزادهاش هم مسلمان شدند و هوذه هم از طرف عكرمه بيعت كرد .
هشام بن محمد از ابراهيم بن اسحاق عبدى ، از حجّاج بن ارطاة ، از عون بن ابى جحيفة سوائى ، از پدرش نقل مىكرد كه مىگفته است * من هم از نمايندگان و همراه گروهى بنى عامر بودم كه به حضور پيامبر ( ص ) رفتيم ، پيامبر ( ص ) در محله ابطح مكه داخل خيمهيى سرخرنگ بود بر او سلام داديم . پرسيد : شما كيستيد ؟ گفتيم : بنى عامر بن صعصعة .
فرمود : خوش آمديد شما از من و من از شمايم . در اين هنگام وقت نماز فرارسيد ، بلال شروع به اذان گفتن كرد و به هنگام اذان گفتن دور خود مىچرخيد و دور مىزد . و براى پيامبر ( ص ) ظرف آبى آوردند كه وضو ساخت و مقدارى آب از وضوى او باقى ماند و ما
هامش
[ 1 ] . تأسف عامر از مرگ در بستر است وانگهى قبيلهء بنى سلول معروف به خوارى و پستى هستند . - م .
[ 2 ] . لبيد بن ربيعه ، از شعراى بزرگ خضرمى كه در سال 41 هجرى در گذشته است ، رك : ابن قتيبه ، الشعرا و الشعراء ، ص 194 و شرح معلقات خطيب تبريزى ، چاپ دكتر فخر الدين قباوة ، حلب ، 1973 ميلادى ، ص 200 . - م .