تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الطبقات الكبرى ( فارسي ) — صفحة 210

مساهمون:

ص٢١٠
( 1 ) به پيامبر ( ص ) وحى شده است بلكه بيشتر . اسماعيل بن ابراهيم اسدى از ابو رجاء نقل مىكند كه مىگفته است * شنيدم حسن ضمن قرائت اين آيه از قرآن : و قرآنى را كه پراكنده فرستاديم تا بخوانى آن را براى مردم با تأنى و فرو فرستاديم آن را فرو فرستادنى . [ 1 ] مىگفت ، خداوند قرآن را اندك اندك و برخى را پيش از برخى ديگر نازل فرمود كه مىدانست همهء آن ميان مردم باقى خواهد ماند ، و حديث مىكرد كه به ما خبر رسيده است كه فاصلهء ميان اول تا آخر نزول قرآن هيجده سال بوده است ، هشت سال در مكه پيش از هجرت و ده سال در مدينه . روح بن عبادة [ 2 ] از زكريا بن اسحاق ، از عمرو بن دينار ، از ابن عباس نقل مىكند * پيامبر ( ص ) بعد از بعثت ، سيزده سال در مكه بود . روح بن عبادة از هشام بن حسّان ، از عكرمه ، از ابن عباس نقل مىكند * پيامبر ( ص ) پس از بعثت ، سيزده سال در مكه بود و به آن حضرت وحى مىشد و سپس مأمور به هجرت شد . كثير بن هشام و موسى بن داود و موسى بن اسماعيل از حمّاد بن سلمه ، از ابو حمزه نقل مىكنند كه مىگفته است از ابن عباس شنيدم مىگفت * پيامبر ( ص ) سيزده سال پس از نزول وحى در مكه مقيم بود .

اجازه دادن رسول خدا به مسلمانان براى هجرت به مدينة

واقدى از معمر بن راشد ، از زهرى ، از ابو امامة بن سهل بن حنيف و از عروة ، از عايشه روايت مىكند * چون آن هفتاد نفر از حضور رسول خدا ( ص ) رفتند پيامبر اطمينان يافت كه خداوند براى حمايت از او قومى را كه آشنا به فنون جنگ و داراى ساز و برگ و چالاكى بودند ، تعيين فرموده است . مشركان هم چون احساس كرده بودند كه مسلمانان بيرون خواهند رفت ، بر
هامش
[ 1 ] . آيهء 17 سورهء صد و هفتم - بنى اسرائيل . - م . [ 2 ] . روح بن عباده ، در گذشته به سال 205 هجرى ، از محدثان بزرگ بصره ، رك : زركلى ، الاعلام ، ج 3 ، ص 63 . - م .