( 1 )
هجرت گروهى از ياران پيامبر ( ص ) به سرزمين حبشه براى بار نخست
محمد بن عمر واقدى از هشام بن سعد ، از زهرى نقل مىكند * چون مسلمانان زياد شدند و ايمان آشكار شد ، گروهى از مشركان و كافران قريش بر كسانى از قبايل خود كه ايمان آورده بودند ، حمله كردند و آنها را زندانى كردند و شكنجه مىدادند و مىخواستند آنها را از دين برگردانند . پيامبر ( ص ) به آنها فرمود پراكنده شويد . گفتند : اى رسول خدا كجا برويم ؟ با دست به سوى حبشه اشاره كرد و پيامبر آن جا را براى هجرت اصحاب خود از همه جا بيشتر دوست مىداشت ، گروه قابل ملاحظهيى از مسلمانان به آن سرزمين رفتند ، برخى تنهايى و برخى همراه همسر و خانواده .
محمد بن عمر واقدى از يونس بن محمد ظفرى ، از پدرش ، از قول مردى از قومش ، و عبيد الله بن عباس هذلى از حارث بن فضيل نقل مىكردند * آنان كاملا پوشيده و پنهانى هجرت كردند و يازده مرد و چهار زن بودند و خود را به شعيبه [ 1 ] رساندند ، برخى از ايشان پياده و برخى سواره آمده بودند و خداوند هم توفيق مهاجرت را نصيب ايشان كرد كه همان ساعت دو كشتى بازرگانى رسيد و ايشان را به نصف دينار به حبشه برد ، و اين بيرون شدن ايشان در ماه رجب سال پنجم مبعث بود ، قريش به تعقيب ايشان پرداختند و تا كنار دريا همان جايى كه سوار شده بودند ، رفتند ولى به هيچ يك از ايشان دست نيافتند . آن مسلمانان مىگفتند در حبشه در كمال آرامش بوديم ، نسبت به دين خود در امان بوديم و خداى را عبادت مىكرديم و آزارى نمىديديم و ناسزايى نمىشنيديم .
محمد بن عمر واقدى از يونس بن محمد ، از پدرش و عبد الحميد بن جعفر از محمد بن حيان نقل مىكرد * اسامى زنان و مردان مهاجرى كه در اين هجرت شركت داشتند چنين است :
عثمان بن عفان همراه همسرش رقيه دختر رسول خدا ( ص ) ، ابو حذيفة بن عتبة بن ربيعة همراه همسرش سهله دختر سهيل بن عمرو ، زبير بن عوّام بن خويلد بن اسد ، مصعب بن
هامش
[ 1 ] . نام بندرى نزديك مكه كه پيش از جده ساخته شده و بندر بازرگانى مهمى بوده است . - م .