( 1 ) رقيقة دختر ابو صيفى بن هاشم بن عبد مناف در اين مورد اين ابيات را سروده است :
خداوند به وجود شيبة الحمد سرزمين ما را سيراب ساخت و حال آنكه ما سرسبزى و خرمى را از دست داديم و باران بسيار دير كرد ، از ابرهاى نيلگون چنان بارانى فرو باريد كه همهء گياهان و چهارپايان را زنده ساخت ، و اين منتى بود كه خداوند به سبب وجود فرخندهء بهترين كسى كه قبيلهء مضر را به او مژده دادند ارزانى داشت ، فرخنده فرمانى كه از ابر به وجود او طلب باران مىشود و در همهء مردم مثل و مانند ندارد . [ 1 ]
محمد بن عمر بن واقد اسلمى مىگويد ، عبد اللّه بن عثمان بن ابو سليمان از پدرش ، و محمد بن عبد الرحمن بن يلمانى از پدرش ، و همچنين عبد اللّه بن عمرو بن زهير كعبى از ابو مالك حميرى ، از عطاء بن يسار ، و محمد بن سعيد ثقفى از يعلى بن عطاء ، از وكيع بن عدس ، از عمويش ابو رزين عقيلى ، و سعيد بن مسلم از عبد اللّه بن كثير ، از مجاهد ، از ابن عباس نقل مىكردند و گفتههاى ايشان در مواردى از يك ديگر تأثير پذيرفته بود ، كه * نجاشى ، ارياط پدر اصحم را همراه چهار هزار نفر به يمن گسيل داشت و او بر يمن غلبه كرد و مردم آن را مطيع و فرمانبردار ساخت و فرمانروايان آنجا را هم مطيع خود كرد . در اين هنگام مردى از يمن به نام ابرهة الاشرم كه كنيهاش ابو يكسوم بود قيام كرد و مردم را به فرمانبردارى از خود فراخواند ، و پذيرفتند ، و ارياط را كشت و بر يمن چيره گشت . و متوجه شد كه هنگام حج مردم به سوى كعبه مىروند . پرسيد : ايشان كجا مىروند ؟ گفتند : براى حج به مكه مىروند . گفت : خانهء كعبه از چيست ؟ گفتند : از سنگ است . پرسيد : پوشش آن چيست ؟ گفتند : پارچههايى كه از اين جا مىبرند . گفت : سوگند به مسيح كه براى شما خانهيى بهتر از آن مىسازم و براى مردم معبدى از سنگهاى مرمر سپيد و سرخ و زرد و سياه ساخت و آن را با سيم و زر آراست و انباشته از گوهرهاى گران قيمت كرد و براى آن چند در قرار
هامش
[ 1 ] . اين موضوع در هفت سالگى پيامبر ( ص ) اتفاق افتاده است ، رك : مجلسى ، بحار الانوار ، ج 15 ، چاپ آقاى آخوندى ، ص 404 ، ضمنا اين ابيات با آنچه در بحار نقل شده است اندك اختلافى در الفاظ دارد و در سيرهء ابن هشام نيامده است .
و ابيات چنين است :بشيبة الحمد اسقى اللّه بلدتنا * و قد فقدنا الحيا و اجلوّذ المطر
فجاء بالماء جونىّ له سبل * دان فعاشت به الانعام و الشجر
منا من الله بالميمون طائره * و خير من بشرت يومأ به مضر
مبارك الامر يستسقى الغمام به * ما فى الانام له عدل و لا خطر