- 4 -
( 1 ) حسن بن صبّاح بزّار ، از مبشر بن اسماعيل ، از عبد الرحمن بن العلاء ، از پدرش ، از ابن عمر ، از عايشه نقل مىكند كه مىگفته است : پس از آنكه شدت مرگ را بر رسول خدا صلى اللّه عليه و سلم ديدم ، هرگز به آسانى مرگ ديگران غبطه نخوردم . « 1 »
ترمذى در دنباله اين حديث مىگويد از ابو زرعه - كه يكى از مشايخ بزرگ اوست - پرسيدم اين عبد الرحمن بن العلاء كه از راويان اين حديث است كيست ؟ گفت عبد الرحمن بن العلاء اللجلاج است .
- 5 -
( 2 ) ابو كريب محمد بن علاء ، از ابو معاوية محمد بن خازم ، از عبد الرحمن بن ابى بكر كه همان ابن المليكى است ، از ابن ابى مليكة ، از عايشه براى ما نقل كرد كه مىگفته است : چون پيامبر صلى اللّه عليه و سلم رحلت فرمود در مورد محل دفن آن حضرت اختلاف نظر پديد آمد . ابو بكر گفت از پيامبر صلى اللّه عليه و سلم چيزى شنيدهام كه آن را فراموش نكردهام ، فرمود خداوند هيچ پيامبرى را قبض روح نمىفرمايد ، مگر در همانجا كه دوست مىدارد آنجا به خاك سپرده شود . رسول خدا صلى اللّه عليه و سلم را در محل بسترش به خاك سپاريد . « 2 »
- 6 -
( 3 ) محمد بن بشار و عيّاش عنبرى و سوّار بن عبد الله و تنى چند ديگر ، همگان از يحيى بن سعيد ، از سفيان ثورى ، از موسى بن ابى عايشه ، از عبيد الله بن عبد الله ، از ابن عباس و عايشه نقل مىكنند كه هر دو مىگفتهاند : ابو بكر پس از رحلت رسول خدا ، آن حضرت را
هامش
( 1 ) . محمد بن سعد بن منيع هم اين حديث را با سلسله سند ديگرى از عايشه آورده است و به اين صورت است كه پس از مشاهده شدت احتضار و مرگ بر رسول خدا ( ص ) ، همواره بر سختى جان كندن و مرگ مؤمنان رشك مىبرم .
شيخ على قارى در شرح اين حديث مىنويسد آسانى جان كندن دليل بر كرامت نيست ، بلكه سختى جان كندن و شدت احتضار سبب ترفيع درجات و آمرزش خطاهاست . به طبقات ( ترجمهء جلد دوم ، صفحهء 255 ) مراجعه فرماييد .
( 2 ) . محمد بن سعد بن منيع در طبقات ( ترجمهء جلد دوم ، صفحهء 346 ) همين روايت را همراه سه روايت ديگر آورده است كه محل دفن رسول خدا ( ص ) به پيشنهاد ابو بكر بوده است . به روايات ما شيعيان در منابع كهن از جمله در اصول كافى ، كلينى ، جلد اول ، صفحهء 450 خود رسول خدا ( ص ) به على ( ع ) فرمود مرا همين جا به خاك سپار . به بحار الانوار ، جلد بيست و دوم ، صفحات 540 و 539 هم مراجعه فرماييد .